We zagen het hier op de ijsbaan: Zowat 130 teams schreven zich in voor het curlen. En werd er vroeger nog gewoon met fluitketels gesmeten, dat tijdperk is wel voorbij.
Maar of het nou winter is of niet, het curlen is nog lang niet voorbij hoor. De godganse dag worden we door de overheid gewaarschuwd voor de tienduizenden gevaren die ons bedreigen. Het komt er bijna op neer dat we maar beter de hele dag binnen kunnen blijven om geen gevaar te lopen. Of het nou het weer is of de noodpakketten… In kleiner verband noemen ze dat curling-ouders. Nou, wij hebben een curling-regering die ons op geen enkel moment op onze bek wil zien gaan, ons zogenaamd wil beschermen en daarmee een maatschappij van papkinderen kweekt.
Zodra er iemand van z’n fiets valt: Helmplicht. Zodra er op een kruispunt iets naars gebeurt: stoplichten. Zodra er een klap valt: Camerabewaking. Een boer die een scheet laat: Mestquota. Kwijlt je kind en wil ie niet met mes en vork eten? Jeugdzorg. Iemand wordt bedreigd via feesboek (het minst serieus te nemen medium): Beveiliging. En dat alles gaat gepaard met wetgeving natuurlijk, want anders word je niet serieus genomen. Bovendien moet dat alles gehandhaafd worden, dus meer ambtenaren (lees: toezichthouders, beveiligers, boa’s en pliesie). En ook gaat het gepaard met meer uitwassen, want wat verboden is, is (voor sommigen) een uitdaging, zie alleen maar het vuurwerk.
Onlangs sprak ik iemand die verantwoordelijk was voor het aannemen van personeel. ‘Doe mij er maar één van jouw leeftijd in plaats van acht van 18’, zei hij. ‘Alles is teveel voor hen.’
Nou zullen er best uitzonderingen op die regel zijn, dat zijn jongelui die nog een opvoeding hebben gehad, thuis nog moesten helpen en om aan geld te komen kunnen ze vakken gaan vullen. Je pikt ze er zo tussenuit, want ze gebruiken niet alleen hun ogen maar ook hun handen, vraag dat maar aan de uitbaters van de horeca zodra hun terrassen weer open gaan. Leuk hoor, jongeren. Maar aan papjongeren heb je dus geen ene reet. En ja, daar mag je – naast de ouders - de juffen van de basisscholen óók de schuld van geven. Nou hebben die zelf al niet te veel geleerd, dus helemaal kun je ze dat niet kwalijk nemen. Elke grens die wordt gesteld wordt te hoog bevonden, ook op de kweekscholen. En zolang er scholen zijn die het vooral belangrijk vinden om hun naam interessant te laten klinken (Breda University of Applied Sciences bijvoorbeeld – fock off) of H19, Centrum voor de Kunsten (emmertje please – gewoon muziekschool) dan leg je de lat heel ver boven je niveau en dat moet je nooit doen, daar is de gemiddelde mens (gelukkig) te nuchter voor. Het ‘magazine’ Oosterhout Bruist is daar een heerlijk voorbeeld van. Blabladieblabla en werkelijk àlles wat erin staat is geweldig, geen superlatief ontbreekt en fouten worden er nooit gemaakt. Dat gelooft toch geen mens zeker.
Stop het geblaaskaak, schakel over op de modus met enige realiteitszin zoals in dit weekblad. Zal u een hoop helpen. Oh ja, nou nog lezen natuurlijk.
evr