Kom je uit een muzikaal gezin / familie? En van wie uit je directe omgeving kreeg je inspiratie?

Als nakomertje in een muzikaal gezin wist je niet beter: Iedereen speelt toch gitaar? In elk geval mijn broers die, als ze zin hadden, mij wel wat bijbrachten op dat gebied. Voor mij lag de kiem niet direct op school later maar meer op een ontmoeting op de diverse voetbalveldjes waar we ons vertier zochten. Met Carlo Haarbosch en Kees Wagtmans de eerste schreden op het muzikale vlak gezet en elkaar daarin gestimuleerd en verder gebracht.

Kwam de keuze voor het instrument dat je later bent gaan bespelen geheel uit jezelf?

Aanvankelijk was dat in navolging van mijn broers natuurlijk de latere elektrische gitaar waar mijn oudere broer Johan voor gezorgd had. (Ik werd best verwend door mijn broers!) maar ik speelde al snel ook keyboard en ik vond dat ook leuk. Galloping Foxley was de eerste “echte“ band met o.a. ook John Mathon en later ook Richard Seekles. De laatste speelde dusdanig gitaar dat keyboard me een leuke uitwijkmogelijkheid leek.

Wat was je eerste echt professionele instrument?

Van het een kwam het ander en je groeide zo langzaam naar een goed instrument toe. Toen ook nog in een commercieel bandje gezeten: Replay, maar dat was niet mijn ding. Omdat ik nog thuis was toen mijn broers al op school zaten, luisterde ik vaak naar hun LP-collectie en pikte daar ook veel van op.

Wat vind je van deze stelling: “Het is altijd beter meteen een gedegen professioneel begeleide opleiding te volgen dan zelf maar wat aan te klungelen”.

Nee, ook ik vond dat zelf uitzoeken en het van mogelijkheden en ideeën uitwisselen met anderen van zeker zoveel waarde.

Vond je West Brabant en in het bijzonder Oosterhout een goede plek om je talenten op muziekgebied te ontwikkelen?

Tegenwoordig zou ik zeggen: “Voor toen gold dat eigenlijk niet”. Je maakt meer kans als je dicht bij het vuur zit, dus in de grote (rand)stad woont. Maar tegelijkertijd maakt dat met de internet mogelijkheden van nu niet eens zoveel meer uit. Vanuit je eigen woonkamer kun je de hele wereld bij wijze van spreken bereiken.

Aan wat voor soort collega muzikanten erger je je het meest?

Toch een stukje discipline in de meest brede zin. Repetities voorbereiden, serieus repeteren, afspraken nakomen tot aan discipline in je eigen spel. Maar ergeren is een zwaar woord. De vervlakking in het muziekaanbod vind ik daarentegen wel jammer – het is allemaal niet zo interessant meer want zangeresje A lijkt zoveel op zangeres B dat je het hele alfabet niet eens hoeft af te luisteren.

Hoe zou je jezelf willen positioneren? Percentage puur talent tegenover simpelweg hard werken op ergens te komen….

Kom ik toch weer terug op een stuk discipline, ook als je alleen aan de slag gaat met je instrument en daarnaast natuurlijk in bandverband. Dat serieus oppikken van zaken leidt dan weer wel eens tot meningsverschillen en al helemaal als je zelf ergens van overtuigd bent. Zo herinner ik me wel eens de clashes met Richard Seekles hoewel we daarna weer prima rond de tafel konden hoor.

Zijn er wellicht op muziekgebied toch nog onvervulde wensen / frustraties?

Geen onvervulde wensen maar soms wel spijt van keuzes die we in het verleden gemaakt hebben. Toch niet naar Japan gaan omdat een van de leden vliegangst had. Of David Garrick begeleiden. Misschien een rare wens: Ik zou als rechtgeaarde Francofiel nog wel eens een boek willen schrijven over de Luberon (Frankrijk) omdat daar o.a. een net wat ander, meer kunstzinnig publiek naar toe komt.

Wat was de meest memorabele samenwerking met een beroemdheid?

Toch wel de Bussel concerten met o.a. Peter Tetteroo (Tee-set)

Wat denk je dat het belangrijkste is voor een muzikant om zich te realiseren en eventueel eigen te maken?

Beseffen dat het muziek maken moet voortkomen uit de liefde voor muziek en het plezier hebben in de dingen die zich op dat pad voordoen. Een foute insteek vind ik mensen die zo snel mogelijk in het Ziggo Dome willen staan.

Welke muziekstijlen spreken je het meeste aan?

Toch wel de 60- en 70 - tiger jaren muziek en het Franse chanson.

En tenslotte: Wat is het meest bijzondere wat je in je actieve loopbaan als muzikant hebt meegemaakt? Een leuke anekdote mag altijd natuurlijk.

Onze voorbereidingen voor een vliegreis naar Liverpool vanaf Schiphol. John Mathon had begrepen dat we om 6 uur bij elkaar zouden komen om af te reizen, alleen was dat 6 uur ‘s morgens en John dacht 6 uur ‘s avonds. Onderweg ook nog zijn Engelse ponden vergeten. Dus al met al ”vliegtuig gemist” en van alles uit de kast moeten halen om toch de volgende avond in ‘De Cavern” te kunnen staan. En vanwege de drukte in de Beatles week was dat onder begeleiding van de politie.