De Nederlandse Bank gaat meer cash opslaan. Dat doen ze om toch geld te kunnen meegeven als er weer eens iets gehackt wordt. Want er wordt me wat afgehackt. En wij met z’n allen maar online blijven denken. Vorige week kon u in onze krant ook lezen dat het voor het milieu heel wat beter is om te adverteren op papier dan online, nog stukken goedkoper ook. Want ja, daar staan we gewoon niet meer bij stil, dat al dat online gedoe bakken met geld kost. En energie dus. Tal van bouwplannen op de helling omdat er geen stroom leverbaar is, net als bedrijfsterreinen. ‘Sorry mevrouw, u kunt uw huis met uw gezin pas over anderhalf jaar betrekken en we hopen dat er dan stroom is. Dus blijf voorlopig nog maar even bij uw schoonfamilie op zolder wonen.’

Inmiddels is het zo ver dat mensen dat feesboek en al die andere ‘media’ nog serieus aan het nemen zijn ook. Ze reageren op de natte scheten die daar gelaten worden, nagenoeg allemaal – inderdaad – uit de onderbuik.

Diezelfde kant gaat het ook op met ons wegennet. Zeker, er hangt minder vuile lucht door al die elektrische auto’s, maar die zijn ook zowat eens zo zwaar als een benzineauto. Dat gaat het asfalt voelen en zo lang zal dat niet meer duren.

Er gaat natuurlijk een moment komen dat we met z’n allen ook weer vertrouwen krijgen in tastbare dingen, zoals papieren kranten en folders en menselijk contact. Sommige hypes komen op en verdwijnen dan weer. Dat we het belangrijker gaan vinden om persoonlijk contact te hebben in plaats van via een toetsenbord. Hoe heerlijk is het om bij een bedrijf (zoals de drukkerij en uitgeverij) een gewoon iemand aan de lijn te krijgen die je ook gewoon doorverbindt met degene die je zoekt. Geen wachttijden, geen idiote keuzemenu’s, geen slap kutmuziekje op de achtergrond. Zo’n muziekje wat niemand kan storen, behalve mij dan.

En ja hoor, ik weet het, een drukkerij leeft van papier. Daar staat tegenover dat al diegenen die met dat online-gedoe bezig zijn binnenkort worden vervangen door kunstmatige intelligentie. Jammer dan, moeten ze op zoek naar een èchte baan, een baan waarin je met je handen moet werken. En die zijn er al veel hoor. IT-ers die bakker worden of de bouw in gaan, meubels gaan maken. Da’s heel wat dankbaarder dan de hele dag achter een beeldscherm zitten.

evr