“Jongeren”; er wordt veel óver deze doelgroep gepraat. De laatste tijd zijn de cijfers niet mis. Van alle leeftijdsgroepen waren in 2021 jongvolwassenen het minst gelukkig en tevreden met hun leven (Bron: CBS).

Maar wat doen jongeren eigenlijk zélf om te zorgen dat ze gelukkig zijn? JONG gaat een aantal verhalen delen van Oosterhoutse jongeren, die vertellen over hun leven en hoe ze zorgen dat ze lekker in hun vel zitten.

We ontmoeten Tessa in de bibliotheek. Daar zit ze te studeren én te werken tegelijkertijd. Hoe kan dat, vragen wij ons af? Vanochtend is ze vanuit Delft hierheen gekomen. Ze wordt als zzp’er ingehuurd door een hospitalitybedrijf. Op een platform komen alle klussen voorbij waar je je voor kunt aanmelden. Tessa had gereageerd op een klus in Oosterhout. In twee appartementencomplexen voor ouderen worden de liften vervangen. Daardoor ondervinden sommige ouderen hinder met naar buiten komen of de boodschappen binnenbrengen. Als ze hulp nodig hebben, kunnen ze Tessa bellen en zij komt dan helpen. “Het zijn allerlei verschillende klussen die je kunt doen. Soms is het helpen in de horeca, de afgelopen twee weken was het dit. Ik doe het niet elke dag hoor, ik werk 1 á 2 dagen in de week, afhankelijk van de drukte op mijn studie.”

Tessa studeert rechten in Leiden. Ze is bezig met haar Master Civiel Recht en hoopt eind dit kalenderjaar klaar te zijn. Na haar studie wil ze gaan reizen. “Ik wil ongeveer 4 maanden naar Azië. Dat is momenteel heel populair onder jongeren, omdat het leven daar heel goedkoop is. Ik koop een ticket voor de heenvlucht en zie dan wel wanneer ik terugga. Beetje afhankelijk van hoe het loopt. Dat weet je nooit van tevoren.”

Tessa is een voorbeeld van de ’pech generatie’. De groep jongeren die geen recht had op een studiebeurs maar afhankelijk was van het leenstelsel. Ze heeft al haar studiekosten zelf moeten betalen, lenen dus. Ze maakt zich er wel zorgen over. “Je gaat toch met een financiële achterstand de toekomst in. Het maakt wel uit, als je bijvoorbeeld een hypotheek wil aanvragen.”

Ze woont nu noodgedwongen weer thuis. Wat ze op zich prima vindt. Ze heeft het erg goed met haar twee moeders en jongere zusje. Maar, een eigen plek zou op deze leeftijd toch ook wel fijn zijn.

“Opgroeien met twee moeders is heerlijk”, vertelt Tessa. Het is heel veilig. Alle vragen die je als meisje hebt, liggen gewoon op tafel. Het voelt heel veilig en vertrouwd, het is heel open allemaal. En voor het stoeien en klieren, heeft ze een hele leuke oom. Echt een vader heeft ze dus niet gemist.

Op haar 16e begon ze zich af te vragen wie haar vader is. “Je zoekt dan toch herkenning voor dingen die je mist of niet vindt bij je moeder. Ik ben van een anonieme donor, mijn zusje weet wel wie haar vader is.” Inmiddels is de wet veranderd en mag je niet meer anoniem doneren. Kinderen hebben inmiddels het recht om te mogen weten wie hun vader is. Om antwoord te krijgen op dit soort vragen.

Het heeft haar een hele tijd gefrustreerd, maar door de tijd heen én een beetje door haar studie rechten, heeft ze ook wel begrip voor de situatie van de donor. “Ik snap het nu beter. Zo iemand wil ook gewoon een ander helpen.”

In lastige situaties zoals deze, of toen het uitging met haar vriend, beseft Tessa extra hoe goed ze het heeft. “Ik heb een sterke achterban waar ik altijd terecht kan. En dat doe ik dan ook. Er is ruimte om goed te huilen, voor een fijn gesprek of wat afleiding, het helpt allemaal.”

Die afleiding vindt ze onder andere bij haar paard Liz, wat ze samen met haar moeder verzorgd. Lekker een stukje rijden en je hoofd leegmaken is heerlijk. Leuke dingen doen met vriendinnen maakt haar ook blij. Inmiddels zit ze in de fase dat het stappen tot in de late uurtje langzaam vervangen wordt door samen koken, uit eten gaan, filmpjes kijken, klimmen of naar een festival gaan samen. Vriendinnen gaan settelen en dat verandert de activiteiten. Maar niet de gezelligheid!

Ze helpt ook vrijwillig andere mensen via de rechtswinkel. Die heb je in elke stad. Als je geen geld hebt maar toch juridische bijstand nodig hebt, kun je daar terecht voor advies. Studenten runnen de boel, leren daar veel van en zoeken zaken gratis voor je uit. Ze leert daar enorm van maar komt ook hele heftige verhalen tegen. Dat doet haar wat, dat raakt haar. Daarnaast helpt ze ook haar vriendinnen als het nodig is. “Ik zeg altijd, vraag hulp als je het niet weet. En laat zaken vastleggen. Maak afspraken en zet het op papier. Je weet nooit hoe de toekomst gaat lopen.”