Afgelopen donderdag werden door de gemeente 70 gouden bruidsparen feestelijk onthaald in pannenkoekenhuis Koeckers in Den Hout. “1975 was een populair jaar om te trouwen,” zei burgemeester Van Grootheest. Anno 2025 wonen er 201 gouden echtparen in Oosterhout, waarvan in april al een deel was uitgenodigd. En hoe zat het met het geheim achter zo´n huwelijksjubileum? “Nee hoor, er is geen geheim,” zei Thom Sprengers lachend. “Het is nemen en geven.”

Vraag Thei Geurts ook niet naar het geheim van hun huwelijk. “Het gaat vanzelf. Gewoon doorademen en blijven lachen,” antwoordde hij. Over de vraag wat hij zo leuk aan zijn vrouw Tilly vond toen hij haar ontmoette, moest hij even nadenken. “Ze had prachtig lang donker haar en een mooi figuur. En een beminnelijke uitstraling.” Tilly vond hem erg spontaan. “En hij had ook lang haar.” Thei zag er vast stoer uit met zijn Puch. De huidige tijd kwam ter sprake, met de nadelen van social media. “Ach, toen de transistor kwam, werd er gewaarschuwd dat jongeren naar hun eigen zenders zouden luisteren,” vertelde Thei. Dat was niet meer te controleren. “Zelf luisterde ik vroeger onder de dekens stiekem naar radio Luxemburg.” Een mooie tijd. Het stel bleef actief; zij als overblijfmoeder en hij als vrijwilliger in de tuin van de OLV Abdij.

Aan dezelfde tafel zaten Adrie en John van Mook. John begon na zijn pensioen een metaalwerkplaats waar hij van alles maakt. “Van metalen deuren tot kerststerren.” “Ik vraag nooit wat ga je doen en hoe laat ben je precies terug?” zei echtgenote Adrie. Ze zag hem wel weer thuis verschijnen. Zelf was ze druk met sociaal werk en de zes kleinkinderen.

Verrassing

Thom en Paula Sprengers waren eveneens bezige bijtjes. “Je moet niet op elkaars lip zitten,” vonden ze. Het paar trouwde nog gauw voor de wet op 15 december 1975. “Ja, dat was gunstig voor de belastingen.” Ze kwamen uit Breda, maar daar konden ze geen woning vinden. Dus werd het Oosterhout waar ze altijd zijn gebleven. “Nadat we op het stadhuis waren getrouwd, gingen we weer terug bij onze ouders wonen. Pas nadat we op 2 april 1976 voor de kerk trouwden, verhuisden we naar de flat in de Hertogenlaan.” Thom zit in het bestuur van de jeu-de-boulesvereniging en was als vrijwilliger betrokken bij het Parkfeest en atletiekvereniging Scorpio. Volgens Paula was haar man niet het type dat een bloemetje voor haar meebracht. Alhoewel, laatst werd er tot haar verrassing een pakketje voor haar bezorgd. “Een droogboeket met een houten standaard,” vertelde ze. Toch nog een bloemetje.

Verrast worden, dat is ook de rode draad bij het bruidspaar Marjan en Kees Horn. “Toen we trouwden, spraken we af dat het nooit saai mocht worden.” Ze bleven elkaar verrassen, bijvoorbeeld met bijzondere cadeautjes. Al pakte dat niet altijd even goed uit. “Die belegging met die bomen in Costa Rica. Nee, dat was geen succes,” zei Kees lachend. Wel een schot in de roos was hun nieuwe huisje vlakbij het bos in Dorst. Als natuurliefhebbers, beiden zijn vrijwilliger bij de IVN Natuurtuin, keken ze daar enorm naar uit.

Liefdevol en standvastig

Burgemeester Van Groothees was aanwezig om de paren namens de gemeente te feliciteren. “1975 was een liefdevol en standvastig jaar om te trouwen,” vertelde hij. Want anno 2025 wonen er 201 gouden paren in Oosterhout. “Veel lol, liefde en gezondheid,” wenste hij iedereen toe en memoreerde enkele nieuwsfeiten uit 1975. Iedereen ging weer even terug in de tijd met de invoer van de verplichte autogordel en de helmplicht voor brommers. Of met het winnende Dinge-Dong op het Songfestival en het einde van de oorlog in Vietnam.

Traditiegetrouw werd er tomatensoep geserveerd met daarna natuurlijk een goudgele pannenkoek en meer mooie verhalen, over vroeger en nu.

CC (foto’s Casper van Aggelen)