Ooit had de kerk nog een boel te vertellen, ook in Den Hout. Er moest worden gewacht totdat de koster uit de kerk kwam en het sein gaf ‘dat het kon beginnen’. Maar ook waren lang niet alle gelanders blij met ‘die herrie’. Zelfs werd even overwogen om het feest dan maar bij twee mensen in de tuin te beginnen en niet op de Heuvel zelf. Uiteindelijk kwam het allemaal goed en afgelopen weekend was het de dertigste keer. Nou ja, corona even niet meegerekend dan.

Dus werd er ook teruggegrepen naar de eerste bands die er toen optraden, zoals ‘de WC’ en Vijftakt. Dat speelde zich af in het feestcafé en zo groot was toen de ‘grote tent’.

ADHD-dorp

Inmiddels is de grote tent heel wat groter, zo memoreerde sponsorvoorzitter Ron van Mook in zijn laatste woordje tot de sponsoren en oud-bestuursleden tijdens de brunch zondag. Hij blijft wel betrokken (“Dat kan ik toch niet laten.”), maar wordt opgevolgd door Wessel van Mook. En natuurlijk werden hij en zijn vrouw Annette door het zittend bestuur uitgebreid in het zonnetje gezet. En nergens ging het over ‘ik’, altijd over ‘wij’. En dat tekent de broederschap die het allemaal mogelijk maakt daar. 1400 Inwoners, 300 vrijwilligers. “Er zijn sponsoren die zelf melden dat ze een goed jaar hebben gedraaid en dan zeggen: Schrijf maar wat meer hoor. Dit soort dingen is nog steeds ongelooflijk”, aldus Van Mook.

En ja, de sfeer is er zo goed dat het ook gewoon uitnodigt om te komen helpen. “In Oosterhout tellen we 24 uur per dag, hier zijn dat er minstens 80. Jullie zijn een zelfverklaard adhd-dorp”, aldus burgemeester Van Grootheest die Paspop kwam feliciteren.

Handjes

Twee dagen met in totaal 8.000 bezoekers. Bij cateraar Vermeulen weten ze wat er zoal gegeten wordt door die bezoekers. Eigenlijk heet dat soms vreten natuurlijk. Bakken vol met vooral nasi en friet, aangevuld met van alles en nog wat. Een frietje oorlog bestaat al lang, maar als ooit ergens het begrip nasi-oorlog is uitgevonden dan komt het uit Den Hout.

Wat ook opvalt is dat het ‘inhoudelijk’ allemaal steeds ‘platter’ wordt, een enkele uitzondering daargelaten zoals Kris Kross. Neem dat Team Rush Hour. Ze doen geen ene reet. ‘Waar zijn die handjes …. Hebben jullie al een biertje op … Den Hout, die handjes ….’ Maar kennelijk is het jonge volk ermee te paaien. En ja, als je een lading bier op hebt moeten de teksten ook niet te moeilijk worden natuurlijk.

Eerste paasdag draaide het dus vooral om ‘vroeger’. Van Brenghe, twee keer de WC, de Outiders en Dirty Daddies om af te sluiten. In het feestcafé vanzelfsprekend het hoogtepunt voor Vijftak. Afgeladen, rijen wachtenden voor de deur en jazeker, ze speelden de sterren van de hemel. Steek die maar in je …. Mannen! Net als de hele organisatie trouwens.

evr

(meer foto’s ook verderop van Casper van Aggelen)