“Er komt regen aan,” zei Annemieke de Jong aan het begin van het optreden van Azaré in Stadstuin De Schelp. “Maar die moet maar even wachten.” Want er zaten zondagmiddag ruim 200 mensen klaar in de bomvolle stadstuin en iedereen had er zin in. De drie muzikanten van Azaré speelden Franse chansons uit de jaren '60 en '70 en natuurlijk was daarbij ook een accordeonist van de partij.

Enthousiast vertolkten ze hun nummers en het jeugdsentiment kwam naar boven. Niet alleen bij zanger Marno Balemans, die vertelde over zijn avonturen met leuke meisjes in Parijs, maar ook voor de toehoorders. Er waren tekstboekjes uitgedeeld dus meezingen mocht, maar het schoolfrans van deze en gene bleek niet meer wat het geweest was. En dat terwijl Balemans zelf zo’n twintig jaar geleden nog Frans doceerde op het Frencken College.

Stad van de liefde

De meeste nummers klonken bekend: ‘C’est ma vie’ en ‘Salut les amoureux’ al was het maar omdat ze ooit gecoverd werden, door Andre ‘de Hoogste Tijd’ Hazes en Gerard Cox. En dat laatste nummer gaan we vast horen nu het weer bijna voorbij is, die mooie zomer. Parijs de stad van de liefde, vertelde Balemans. Soms loopt dat niet goed af, waarna hij ‘Un enfant’ van Edith Piaf zong, oftewel het treurige ‘Een meisje van zestien’ van Boudewijn de Groot.

Annemieke de Jong was verrast door de grote opkomst, vertelde ze. “Er is vandaag veel te doen in Oosterhout en Max rijdt vanmiddag. Maar we hebben een vaste kern die altijd wel komt, ook voor de gezelligheid. De diversiteit van de optredens is het leukste,” vond ze. Ondertussen begon het te miezeren maar werd er lekker meegezongen met Gerard Lenorman’s ‘La balade des gens heureux’.

Herinneringen

Maria Broekman stond met twee vriendinnen aan een statafel. “Mijn man zit thuis naar de Grand Prix te kijken, maar geef mij maar Franse chansons.” Er was iets waardoor ze nog extra genoot. “Toen wij in 1972 verhuisden uit Amsterdam naar Oosterhout konden we geen woning vinden. We hebben toen een half jaar hier in het herenhuis van bakker Oomes gewoond, waar de tuin van De Schelp bij hoorde.” Broekman was al lang niet meer in De Schelp geweest en nu kwamen de herinneringen weer boven. “Dan liep ik met onze Ierse setter te wandelen in deze prachtige tuin die helemaal doorliep tot aan de Kerkstraat.”

Net in de pauze ging het harder regenen. Beheerder Rien van Noort deelde plastic regencapes uit en iedereen zocht dekking of blies de aftocht. Na een kwartiertje was het droog en ging Azaré verder voor een wat uitgedund publiek. Dat hield de moed erin door mee te zingen met ‘Pour un flirt avec toi’. En prompt brak het zonnetje weer heel even door tussen dreigende wolkenpartijen.

CC