Op zo’n bijeenkomt voel je je een soort Gert-Jan Dröge die destijds Glamourland presenteerde. Allemaal hotemetoten of mensen die zich als zodanig voordoen, want je weet maar nooit of zich een leuke deal of een betere baan kan worden gescoord. Bovendien zijn er (na het eten natuurlijk) een aantal sprekers van naam, zoals Martin van Collenburg van MSD Animal Health en Peter Hein van Mulligen, hoofdeconoom van het CBS.

De Bussel was de plaats van handeling dinsdag. De werkgeversvakbond VNO/NCW (Brabant en Zeeland) organiseerde er al voor de zoveelste keer haar ‘lenteborrel’. En dat is niet zo gek, want de Bussel is, mede dankzij de enorme catering, een gewilde plek voor veel bedrijven en lekker centraal gelegen.

Tijdens de avond nam voorzitter Eric van Schagen afscheid. Hij wordt opgevolgd door Gilbert Gooijers. De presentaties gingen natuurlijk veel over het vestigingsklimaat en over de productie op Nederlandse bodem. ‘Dichtbij huis, met vakmensen uit de regio. Met grip op kwaliteit en een zichtbare bijdrage aan onze economie. Het voelt logisch. Verantwoord. Trots zelfs. Maar dan komt de realiteit: hoge loonkosten, stikstofregels, vergunningsprocedures die soms jaren duren en ruimte die er niet is. En terwijl jij wacht op duidelijkheid lonken er in het buitenland mogelijkheden met lagere kosten, snelle procedures en een goede concurrentiepositie. Jouw hart ligt in de regio, jouw cijfers kijken over de grens.’

Over dit ongemakkelijke dilemma werd gesproken door Martin van Collenburg en Yuri Steinbuch van Avular. Het ging over verantwoordelijkheid voor bedrijfscontinuïteit en medewerkers en groei en innovatie die we in Nederland willen behouden.

Nederland? Met dank aan Den Haag: Bureaucratenland. Hier lijkt iedereen wel gedwongen te worden om ‘ambtenaar’ achter zijn functie op Linked-in te zetten. En daar worden de meeste ondernemers bepaald niet vrolijk van.

evr

(foto’s Casper van Aggelen)