Voetballen is leuk hoor, tenminste, als het niet te koud is. “Daar heb ik helemaal geen last van”, lacht Martje Piena (15). Twee extra vakken op 4 VWO, twee keer per week in Eindhoven trainen en daarnaast nog twee keer per week in Tilburg, zeker één wedstrijd, vriendinnen en thuis ook nog volop trainen, in de sportschool en thuis in de garage. “Het gaat gewoon”, lacht ze. In mei wordt bekend of ze bij PSV door mag naar de Meiden O17. Wel een overeenkomst tekenen ja, maar zonder salaris. Dat komt pas als je ouder bent en er nog steeds bij zit. En zoniet? “Dan heb ik mijn VWO hopelijk en zoek ik iets in de richting van de journalistiek. Zou het enorm leuk vinden om iets in de sportjournalistiek te kunnen gaan doen.”

Nee, Martje Piena is niet de enige Oosterhoutse die het al zo ver heeft geschopt. Ook Isabel Remkes (TSC) is net zo ver als Martje. “Ja, een enkele keer rijdt zij met ons mee of ik met hen, maar meestal reizen we alleen.”

Capelle

Het gezin Piena kwam van Utrecht naar Oosterhout en broer en zus voetbalden al. “In Oosterhout was alleen plaats bij VVO, dat toen nog aan de Vijfeikenweg speelde. Alle andere clubs zaten vol. Mijn vader (wethouder – nu nog –) Clèmens raakte ook bij de club betrokken, ging een team trainen en werd er bestuurslid. Ik begon bij de mini’s (jonger dan 7 jaar) en verkaste later naar Sprang-Capelle. Daar zat ook de Leon Hutten Talent Academie en ik werd gevraagd om daar in de Jongens O12 te komen spelen, altijd met jongens ja. Daar werd ik ook gescout door de KNVB-Zuid. De trainingen daarvan waren in Dinteloord en later ook Eindhoven. Bij de ‘Onder 13’ mocht ik meedoen in de trainingsgroep van Zuid-Nederland.”

Techniek

Want, zo gaat dat, overal staan scouts langs dat soort velden. PSV kwam als eerste, maar Martje wilde geen ruzie met de rest van de familie (allemaal voor Feyenoord) en bood zich ook in Rotterdam aan. Vijf trainingen daar volgden. “Maar Feyenoord legt het accent behoorlijk op kracht en ik ben, ook door mijn bouw, meer gericht op techniek. Dat was bij PSV veel beter geregeld dus toen ben ik daar heen gegaan. Wedstrijden speel ik nu nog steeds met de jongens O15 van Sarto, maar bij PSV speel ik nu ook wedstrijden alleen met meiden. Pas nog tegen Twente, uit. Die hebben we mooi gewonnen met 0-5”

Systeem

Van het Frencken kreeg ze de ruimte omdat ze bij PSV speelt èn onder voorwaarde dat haar schoolprestaties in orde blijven. “Dinsdags train ik ’s ochtends vroeg in Eindhoven en overdag maak ik mijn schoolwerk op de topsportschool St. Joris in Eindhoven, zo mis ik dus niks. ’s Avonds train ik dan weer op de Herdgang en word ik door papa of mama weer opgehaald.” Pa Clèmens gaat meestal mee naar de wedstrijden bij Sarto , moeder Mandy sowieso naar de wedstrijden die Martje voor PSV speelt. “Ik ben het liefst aanvallende middenvelder, positie 10 dus. Maar ik speel overal hoor. Lol, een keer stonden we met 1-0 achter en stond ik centrumverdediger. De trainer zette me in de spits en ik scoorde twee keer. Toen moest ik gelijk weer achterin gaan spelen.” En ja, je moet er ook veel voor laten om zover te komen hoor. Maar dat zit gewoon in mijn systeem, hoef daar niet bij na te denken. Het is mijn droom om prof te worden en ja, daar moet je hard voor werken.”

Dit jaar wordt spannend, want rond mei krijgt ze dus te horen of het Eindhoven wordt èn of ze wel of niet op het MFC blijft, want als ze naar de MO17 gaat zal ze zowat elke dag op de Herdgang zijn. “Gelukkig begrijpen mijn vriendinnen dat.”

evr