Twee keer per jaar worden de Oosterhoutse gouden bruidsparen door de gemeente getrakteerd op een goudgele pannenkoek bij Koeckers. Door het vertrek van burgemeester Buijs werd de juni-bijeenkomst uitgesteld en donderdag jl. had waarnemend burgemeester Backhuijs de eer om de paren toe te spreken.

Backhuijs had enkele nieuwsfeiten verzameld onder de noemer ‘herinnert u zich deze nog?” Zo bleek 1974 een innovatief jaar. In de V.S. werd de eerste streepjescode gescand op een pakje kauwgom en Volkswagen introduceerde de Golf. Ook vonden in de Kuip de eerste Nederlandse supportersrellen plaats. Allemaal zaken die blijvertjes bleken. Net als de 47 gouden bruidsparen die zich afgelopen donderdag bij in Den Hout hadden verzameld.

Lekke band

Zoals Hans en Yvonne Zellenrath. “We hadden al een jaar gehokt,” vertelde Yvonne. “We trouwden eigenlijk voor mijn moeder.” Dat deden ze wel in stijl. In een Rolls Royce ging het bruidspaar naar Huize Limburg, het toenmalige gemeentehuis. Yvonne: “Maar die Rolls Royce reed helemaal niet comfortabel vond ik. Wat bleek? De auto had een lekke band.”

Aan hetzelfde tafeltje zaten Rina en Jos Snijders die bij de nonnetjes in Dongen trouwden, waar Rina werkte. “Zo konden de zusters er ook bij zijn.” Beide bruiden trouwden niet in het wit, maar heel modern in het appelgroen en roze. Nog een reden om te trouwen: ook toen was het lastig een woning te vinden en gehuwden kregen voorrang. Ze belandden in Oosterhout waar flink gebouwd werd en wonen hier nog steeds naar tevredenheid. Eén ding vinden ze wel wat minder: “Dat de gemeente het groen in het park bij de Keiweg niet meer bijhoudt. Dat verwildert gewoon.” Hoe lukte het hun om de 50 jaar vol te maken? “Je moet elkaar af en toe de waarheid zeggen en zaken uitpraten. Het gras lijkt altijd groener aan de andere kant.”

Uit de hand lopen

BW-er Gerard Oomen was er met echtgenote Rianne. Zijn geheim voor een gelukkig huwelijk? “Geven en nemen. En dan meer nemen dan geven,” zei hij met een knipoog. Toen hij nog werkte was hij niet veel thuis. Naast een drukke baan zat hij in de gemeenteraad, was hij voorzitter van de Abrahamdag en jarenlang hofnar van Prins Carnaval. En hij speelt al zijn hele leven bij het Zoldertejater. “Daar hebben we elkaar ontmoet,” vertelde Rianne, want zij speelde ook toneel. En nog steeds is Gerard vaak weg. Na de toneelrepetities wordt er altijd geborreld. “Dat loopt wel eens uit de hand,” zei hij lachend. Maar zijn vrouw heeft haar eigen hobby’s. “Knutselen, haken en puzzelen, wel 1.000 stukjes.” Bij hun trouwen was er geen feest omdat haar vader kort tevoren was overleden. “Ik was enig kind en ging het huis uit, waar mijn moeder alleen achterbleef.” Een trouwdag met een triest randje. Dit jaar hebben ze met hun familie de gouden bruiloft goed gevierd. “Eerst in Ouddorp. En in de zomer hebben we met zijn allen een mooi huis gehuurd in Frankrijk.”

In een andere zaal zitten Thecla en Rob Brouwers en Ad en Gemma van den Brule aan tafel. Wat zij belangrijk vinden in een goed huwelijk? “Geven en nemen,” zeggen ze in koor. “Respect voor elkaar hebben en elkaar vrijlaten.” “En je moet niet op alle slakken zout leggen.” Ad en Gemma gaan nooit slapen als ze een meningsverschil hebben. “Eerst uitpraten.” Rob en Thecla wonen al sinds 1977 in Strijen en hebben het nog steeds goed naar hun zin. “Het is hier prima wonen, zo tussen dorp en stad in.” Net als op hun beider trouwdagen was het stralend weer en genoten ze van de feestelijke dag. En toen moesten de pannenkoeken nog komen.

CC (foto’s Casper van Aggelen)