Hij (26) had eens moeten durven om geen trombone te gaan spelen. Althans, op z’n minst triangel. Want opa Piet zat tot over zijn oren in drumband Sint Jan en ook zijn ouders speelden daarin èn in de carnavalskapel Toeternietoe. Opa stond ook achter de Taptoe die Oosterhout rijk was tot een jaar of veertien geleden, de laatste was op het Schapendries. “Ja joh, je wordt als vanzelf aangestoken door dat virus. Er zat totaal geen dwang achter hoor”, lacht Noah de Jong. Met het Leidse K&G (Kunst en Genoegen) behaalde hij – met zijn 61 mannelijke collega’s natuurlijk – op het WMC in Kerkrade eind juli het wereldkampioenschap in zowel de show als de mars in de allerhoogste divisie die ze daar de Championshipdivisie noemen.

Het WMC (Wereld Muziek Concours) wordt elke vier jaar gehouden en staat te boek als het WK voor dit soort orkesten. Wereldwijd ja, want ze komen er zelfs voor uit Japan en Taiwan. Jaren van voorbereiding gaan aan hun ‘acts’ vooraf en ze spelen (en lopen) in enkele divisies, waar van het Championship de hoogste is. Niet minder dan 250 orkesten deden eraan mee, lopende en zittende fanfares dus.

Dynamiek

K&G werd op 1 oktober 1928 opgericht als mondorgelclub en groeide in de loop der jaren uit tot een toonaangevende muziekvereniging met vier orkesten, te weten: Show- & Marchingband K&G, Jong K&G, K&G 3 en het Reünie orkest K&G. De eerste is het paradepaardje. “Ik vond de trombone heel mooi en kreeg les van Wouter van Bavel. Toen ik 15 jaar was ging ik bij de Jeugdhofkapel en later bij d’Askruizen. Daar speelde ook Danny Aarden die toen ook al bij K&G zat. Hij nodigde mij uit om een keer naar het WMC te komen kijken. Op zijn verzoek meldde ik me aan bij K&G maar had nog heel wat te leren. Denk alleen maar aan dynamiek. Bij d’Askruizen kenden ze alleen hard en heel hard.”

2.06

Zijn ‘opleiding’ duurde negen maanden, dat was na enkele voorspeelavonden. “Ik moest leren lopen en mijn techniek moest dus beter. In 2019 mocht ik erbij en had meteen trips naar o.a. Zwitserland en Denemarken. Later is daar zelfs Quatar nog bij gekomen, geheel en al verzorgd. Moesten ze nog wel een pak voor me laten maken, want iemand van 2 meter en 6 centimeter hadden ze nog niet gehad.” In het dagelijks leven is hij projectcoördinator bij Van Gelder uit Dordrecht, waar ze vooral werken aan het energienetwerk. “En naast die fulltime baan was het dus twee tot vier keer repeteren met K&G in Leiden. Dit nog even los van de wekelijkse repetitie van De Luifels, een carnavalskapel die ik samen met Remco de Bont heb opgericht in 2025. Daar ga ik overigens trompet spelen, hahahaha.”

Milimeterwerk

Die repetities begonnen met de aparte secties, op elk pasje moest worden gelet. “Nee, soms waren die repetities echt niet leuk, op elke millimeter werd gelet. Maar als je dat niet doet word je ook geen wereldkampioen. Soms werd er in de laatste week voor het WMC nog iets veranderd, maar je wordt wel verondersteld dat allemaal te kennen en te onthouden. En de muziek dien je uit je hoofd te kennen, geen boekjes voor je neus.” In zijn divisie deden zestien orkesten mee. “Anderhalf jaar geleden zijn we met de repetities begonnen, die we overigens altijd afsloten met een drankje en gezelligheid.”

Dubbel

Vrijdagavond werd de voorronde afgewerkt en kwam K&G erdoor. Zaterdag was de dag van ‘de mars’. “Daarna wisten we al dat we bij de beste drie zaten dus konden we met een klein feestje afsluiten. Zondag was de finale van de show. Daarin laat je zien wat voor figuur je maakt dat past bij het stuk wat je speelt. Gaat de muziek over een eekhoorn, dan vorm je als groep al spelend de figuur van dat beestje, gaat het over een zeilschip dan vorm je dat. We wonnen dus en na 2015 was dit de tweede keer dat we ‘de dubbel’ pakten. Dat was toen dus nog wel zonder mijn inbreng.”

Na afloop werden er natuurlijk nog wat pinten gepakt, ook bij de voetbalclub waar ze hadden overnacht. Daarna ging het met de bus naar Leiden, waar ze werden opgewacht met vuurwerk èn met bier natuurlijk. De dag erna, maandag dus, kregen ze een rondvaart door de Leidse grachten. “Nee, heel druk was het niet, veel mensen moesten gewoon werken hè. Maar het was enorm leuk.” Nu weer gewoon op naar 11-11 dus.

evr

(portretfoto Casper van Aggelen)