Met een heleboel bombarie, prachtige muziek en fraaie gedichten (die kon je alleen niet horen) werd het aangekondigd: Een monument voor de mensen in de zorg omdat die het tijdens corona zo moeilijk en zwaar hadden. Al vrij snel bleek dat vooral het werk van de firma Martens het goed deed. Van de ‘kunstwerken’ vielen al vrij snel een hoop lichtjes uit en het laswerk van René Frik (volgens mede-initiatiefnemer Frans Gabriëls is Frik ook verantwoordelijk voor het onderhoud) bleek ook niet wat het moest zijn. Een heleboel mensen vonden het ding vooral lelijk, maar dat mag. Kunst mag choqueren, blij of verdrietig maken. Voor die mensen gold dus vooral het laatste. En nee hoor, het staat niemand in de weg, maar een verwaarloosd beeld als teken voor je steun aan de zorg?? Als dat met kunstheupen ook zo zou gaan ...

evr

(foto's Casper van Aggelen)