Ze zijn allebei piepjong, 23 en 24. Dat ‘piep’ natuurlijk in de ogen van iemand die al tegen de 70 loopt. Ze praten ook vooral in formele termen. “Ja, dat heb je zelf niet zo in de gaten, maar dat gaat een beetje vanzelf. Overigens praat ik tegen jongeren wel meer als mezelf hoor”, lacht Sharon. Ondergetekende mocht samen met haar èn met haar collega Justin een ‘rondje centrum’ lopen en al in het park leek het even mis te gaan, heel veel fietsers. Of ze maar even af wilden stappen. Totdat een mevrouw zei: “Wij mogen hier nu fietsen, de borden zijn afgeplakt omdat de Slotlaan is afgesloten vanwege de opbouw van het Parkfeest”, zei ze. En verdomd, dat klopte.

We hebben het hier over twee Buitengewoon Opsporings Ambtenaren, boa’s dus. Justin bekeurde ondergetekende twee jaar geleden omdat ie een stukje zonder helm had gereden. Ai, dat viel wel even verkeerd en wellicht hebt u iets meegekregen van de nasleep die dat veroorzaakte. Een latere bak koffie leidde tot de vraag: Kan ik dan niet eens een keer meelopen? En ja hoor, dat kon.

Niveau 3

Twee jaar duurt hun opleiding, waarin vakken als wets- en rechtskennis, zelfverdediging, Regeling Toetsing Geweldsbeheersing Boa (RTGB), Nederlands, Engels en rekenen. Ook lopen ze stage. “Als je klaar bent heb je een mbo-diploma op niveau 3”, aldus Justin. “Handhaving, veiligheid en toezicht zijn onze belangrijkste werkzaamheden. Als je dacht dat wij de meeste lol scheppen in het schrijven van bekeuringen heb je het echt mis. Ons plezier zit vooral in het helpen, bijvoorbeeld als iemand niet van zijn oprit af kan omdat er een auto voor geparkeerd staat. En als we uit een buurt klachten krijgen over (geluids-)overlast dan gaan we daarheen. We hebben de beschikking over auto’s, elektrische fietsen en scooters.”

Diensten

Ze zijn ‘bewapend’ met een portofoon en een terminal, waarmee ze niet alleen foto’s kunnen maken maar dus ook bekeuringen kunnen uitschrijven. Handboeien en een wapenstok hebben ze niet. “Maar als we op de portofoon drukken staan er in no time een aantal agenten, dat dan weer wel.” “We draaien in twee diensten”, zegt Sharon. “Van 8 uur ’s morgens tot half zes ’s middags of van 12 uur ’s middags tot half 10 ’s avonds. Soms zijn we ook veel eerder aanwezig, bijvoorbeeld bij de opbouw van de kramen tijdens koningsdag. En ja hoor, ook als het regent dat het giet gaan we gewoon de straat op, we hebben een regenpak hè.”

Aardig

Nee, het zijn geen lachebekjes, Justin en Sharon. Komt misschien (deels) ook omdat ze ondergetekende niet helemaal vertrouwen, niet goed genoeg kennen. Maar allebei vinden ze dat ze een leuk vak hebben. “Ja, anders liepen we hier niet. En nee, soms is het natuurlijk minder leuk, maar dat geldt voor elk beroep. Wat wij echt merken is dat de jongeren hier enorm aardig zijn. Zeker, er zijn zoals altijd uitzonderingen, maar we hebben het elders echt wel anders meegemaakt hoor.”

Signaleren doen ze natuurlijk ook en ze hebben directe lijntjes naar onder andere Surplus, Thuisvester en de marktmeester. Kortom, het is hierin dit storp mede dankzij hen gemiddeld heel goed toeven.

evr

(foto Casper van Aggelen)