Klopt, we hadden vijf wethouders: Beenhakker, Kastelijns, Melsen, Van der Zanden en Piena. Beenhakker kreeg een baan elders en zwaaide tussentijds af; Kastelijns had kennelijk iets verkeerds gezegd volgens onze woke gemeenschap en moest het veld ruimen en de resterende drie namen los van elkaar afscheid. Lekker teamverband heb je dan.
Dees Melsen was vorige week de laatste. De laatste tijd keek hij niet meer zo vrolijk, vermoedelijk ook omdat hij wist dat hij geen tweede termijn ging krijgen van zijn partij. Maar dat werd tijdens de toespraken keurig verpakt.
Melsen had gemeentesecretaris De Vries gevraagd om ceremoniemeester en interviewer te zijn en dat deed ie soepeltjes. De middag spitste zich toe op wonen en werken.
Aan zijn tafel eerst gedeputeerde Wilma Dirken, later kwamen ook Danielle Gerrits van Thuisvester en de directeur van bouwbedrijf De Kok aan het woord. Het ging over o.a. de bouwquota en het blijkt dat Oosterhout een voorbeeldige plaats is. En – natuurlijk – hadden ze enorm veel complimenten richting Dees.
Daarna ging het over werk met aan tafel o.a. Arie Rietveld en Kristel Groenenboom.
Cynthia Martens was enorm verbaasd dat Melsen haar ook gewoon hielp toen ze bij GB zat en niet bij de VVD. Ze prees zijn dossierkennis en geheugen. “Het is doodzonde dat zoveel kennis verloren gaat en ik zal je missen”, zei ze.
Burgemeester Van Grootheest prees ook de dossierkennis van de wethouder, die planologie studeerde en o.a. ook werkte voor Antea en de gemeente Rucphen. “Je bent een echte VVD-er, want hier wel bitterballen”, grapte hij. “Maar ook je andere portefeuille, financiën, heb je geweldig achter gelaten want we staan er goed voor.” Hij zei het niet, maar de vergelijking met Disneyfanaat Wibi Soerjadi was dichtbij: “Kermis, dat was helemaal jouw ding hè.” Hij overhandigde hem een cheque voor een kunstwerk, jammer genoeg niet voor de kamelenrace.
En tot slot Dees zelf natuurlijk. Hij had een fraai doorkijkje gemaakt van zijn hele leven; het opgroeien in Oosterheide, het MFC, zijn stages bij Oranjewoud en latere werkzaamheden. Hij bedankte wel 100 mensen, maar vooral toch zijn gezin en zijn ouders. “Belangrijkst: Blijf in gesprek met elkaar”, zo sloot hij af.
Kermis en Nederlandstalige muziek. Tja, dan kan het moeilijk anders dan dat Ricardo de Ronde het slotlied in mocht zetten met ‘You’ll never walk alone’. Dat is ook wel Nederlandstalig te noemen, net als de bitterballen en de gebruikelijke klaplopers (gratis bier, maar wie is Melsen?) na afloop natuurlijk.
evr