Op de vraag aan de belangrijkste organisator van de reünie, Eric Boons, waarom hij deze avond had georganiseerd was het antwoord simpel: “We hadden geld over. En niemand hier gaat de deur uit voor al dat geld op is.” En waar komt dat geld dan vandaan? Twan van Meel, daar beter bekend als Toon: “We organiseerden wel eens een schuurfeest, zoals bij Henk van Ginneken. Daar kwam bijna duizend man op af en die betaalden allemaal 25 euro. Dan blijft er wel eens wat over hè.”

De KPJ in Den Hout is volgens de deskundigen nooit zo groot geweest doordat daar veel meer grote boeren woonden, die vooral met zichzelf bezig waren. Maar dat doet aan de onderlinge samenhang verder niks af, want die is nergens zo groot als in Den Hout.

Scheikunde

Zaterdagavond was De Vier Linden de plaats van handeling, ook het thuishonk van de KPJ. “Soms waren er een paar kampjes”, aldus Jan Vermeulen, “ging de helft naar ’t Klosterke en de andere helft hierheen. Maar meestal was het hier hoor.” In het zaaltje ook een expositie van foto’s en geschreven herinneringen, aan de hand waarvan de herinneringen als vanzelf naar boven kwamen. Modderworstelen, fierljeppen, zeskampen, vakanties in Retranchement en voetballen natuurlijk, veel voetballen. “Tot zes uur ‘s morgens op een feest, twee uur later voetballen. Stonden de flessen bier gewoon tussen de doelpalen hè. En daarna naar Sluis 1 of zo. Daar zaten we dan om negen uur ’s avonds nog. En de andere ochtend gewoon op half negen scheikunde.”

Oudst

Honderd KPJ-ers schreven zich in voor de reünie. Onder hen ook een aantal oudgedienden, zoals Gerard Bayens en Jacques van de Gevel, al sinds 1965 lid. “Wij kwamen net na de RKJB, de Rooms Katholieke Jonge Boeren, die in 1924 werd opgericht. Begin jaren 60 werd de naam veranderd in KPJ, Katholieke Plattelands Jongeren.” Het ledental schommelde nogal eens, zoals dat bij nagenoeg alle verenigingen het geval was. Ooit was er een voorzitter die maar twee leden had. Ergens rond de 65 leden is wel het hoogtepunt geweest. “Het voetballen was altijd wel de rode draad. Wedstrijden tegen Teteringen waren als Nederland-Duitsland”, aldus Vermeulen, zelf lid tussen ongeveer 1985 en 2000. “We hebben nu drie ‘generaties’ binnen.” Oudst aanwezige leden waren Toon Havermans en Toon van Arendonk.

Praalwagen

De Houtse KPJ was volgens ingewijden altijd wel een vrijgevochten club. En iedereen had wel een bijnaam. Twan (van Meel) heette dus Toon, zijn broer Corné heette Kiske. “Maar of je nou aan de universiteit studeerde of iets anders deed, iedereen was welkom. “Ja, plattelandsjongere is zowat iedereen hier hè.” Velen ervaren hun periode ook als vormend. Dat deed de KPJ ook in andere opzichten. Zo ontstond de band Vijftakt uit de KPJ en deden er groepjes mee aan de carnavalsoptocht, vaak voorzien van heel veel rook. “Ja, wij kunnen allemaal lassen, maar plakken kunnen we niet”, was de verklaring voor als er weer eens een gedrocht van wat ze zelf ‘een praalwagen’ noemden, voorbij kwam.

Ondeugd zegevierde. En daar hadden ze met z’n allen zaterdagavond nog volop lol in. Het bier vloeide rijkelijk, de frikandellen gingen rond en ACDC bonkte door het zaaltje. Veel fraaier afscheid van de KPJ Den Hout kun je niet bedenken.

evr