Ze won twee keer brons op de Olympische Spelen in Parijs. Een keer individueel en een keer met haar (Engelse) team. Dat zo’n prestatie niet zomaar komt aanwaaien blijkt wel uit haar trainingsschema; zowat elke dag van 07.00 tot 17.00 uur zit ze op een van haar wedstrijdpaarden. In Den Hout ja, want daar woont ze inmiddels al tien jaar bij de familie Van Olst. “Ja hoor, ik ga wel eens uit, maar dat is vrij zeldzaam.”

We hebben het over dressuurruiter Lottie Fry (28), of heet dat nog amazone. Geboren in Yorkshire en haar trainer daar, Carl Hester, was goed bevriend met Anne van Olst. Hij adviseerde haar bij Anne te gaan trainen en zo gebeurde.

Cake

Onlangs ging ze pas voor het eerst in anderhalf jaar naar huis, twee weken. “Ja, we hebben daar het brons natuurlijk gevierd met champagne en veel cake”, lacht ze. “En natuurlijk mis ik thuis wel eens, maar gelukkig komt mijn vader regelmatig naar hier. Dan brengt hij ook lekker eten mee, want dat mis ik soms ook. Van die typisch Engelse dingen die je hier niet kunt kopen. Heerlijk!”

Haar paarden worden enorm verzorgd. “Er is lichttherapie en er is zelfs een water-tredmill, een soort van aquajoggen voor paarden. Vijf grooms hebben de zorg over de paarden, ik hoef alleen maar te trainen.”

Intelligent

Hoe dat in zijn werk gaat, dat trainen? “Veel herhalen en belonen. Het is geweldig hoe je een jong paard langzaam naar je hand kunt zetten. Je leert elkaar enorm goed kennen. Hoe verder je komt hoe minder je je benen of teugels hoeft te gebruiken om aanwijzingen te geven. Een beetje druk met je knieën, je houding wat veranderen, zulke dingen. Ze voelen aan je lijf wat er moet gebeuren en soms voelen ze het al als je iets denkt. Paarden zijn enorm intelligent hoor. Het ultieme doel is dat niemand ziet dat je aanwijzingen geeft.”

Showbink

In Parijs mocht ze maar één reservepaard meenemen dat dan ook nog eens buiten Parijs moest worden gestald. “En wil je dat paard inzetten dan moet je dat 24 uur van tevoren aangeven. Er zijn enorm veel regels waar je je aan moet houden bij de Spelen hoor. Mocht het paard waarmee je de piste in gaat dus kort voor de wedstrijd geblesseerd raken dan lig je eruit. Maar Glamourdale deed het fantastisch. Hij houdt ook van die entourage, vindt publiek heel leuk. Het is echt een showbink.”

En dat zo’n paard ook meteen opvalt blijkt wel uit het feit dat er mensen uit Australië zijn die met het sperma van Glamourdale willen gaan fokken. “Ja, maar daar zijn weer andere regels. Glamourdale moet nu eerst een poosje in quarantaine, anders mag dat sperma niet worden ingevoerd. Even rust voor hem dus.”

De dag na de Spelen gingen ze (natuurlijk waren Anne en Gert-Jan er ook) meteen terug naar Den Hout en pakte ze de training weer op, voordat ze dus even op vakantie ging. Haar eerstvolgende grote wedstrijd is de WK-kwalificatie in Londen in december. En wie de paardensport een klein beetje volgt zal best weten dat – als er niks ernstigs gebeurt – we nog veel meer van Lottie zullen horen. “Ja, ik ken ruiters van 60 jaar die nog aan de Spelen meedoen”, lacht ze. Mooie toekomst!

evr