In 1959 kocht de gemeente de toren van de St. Jan èn enkele meters grond om de kerk heen voor één gulden. Dat wil ik ook wel, hoor je dan menigeen zeggen of denken. Oh ja? Denk dan alleen maar aan het onderhoud. De kerkruimte zelf bleef in het bezit van de parochie, maar toen de boktor opdook mochten wij het geld daarvoor ophoesten via oliebollenacties en diners in de toren voor ‘dure jongens’ die wel wat konden missen. Die werden pas bevrijd na een toezegging. Enfin, het lukte om het ongedierte de kerk uit te jagen met allerlei chemicaliën, want wierook was beslist niet genoeg.

Intussen werd de Markt gerenoveerd, kwam er een fietsenkelder en na nóg een renovatie kregen we zelfs bomen en een fontein. Gekker moest het niet worden. Tot voor een jaar of zo geleden. Lees gerust verder.

Zuur

Het verhaal kwam naar buiten dat het stucwerk in de kerk aan erosie onderhevig was als gevolg van wildplassende kerels. Nou zal elke rechtgeaarde Oosterhouter die wel eens op stap gaat zich daar wel schuldig aan hebben gemaakt (ja, ook ik), maar als je weet hoe dik die muren zijn dan moet er wel heel erg veel zuur in de urine hebben gezeten. Zelf opperde ondergetekende om de verwarming in de kerk eens wat hoger te zetten, omdat de Heer heus niet alleen boetedoening predikte. Toch ons oor maar eens te luisteren gelegd bij een deskundige en diens bevindingen werden onderschreven door iemand van de Rijksmonumentendienst.

Hek

Het gaat hier om regenwater. Dat water op het dak wordt keurig afgevoerd, maar dan hou je nog heel wat meters muur over. En wat gebeurde er bij de renovatie van de Markt? Juist, de bestrating werd tegen de kerk aan gelegd en dus kan het regenwater amper ergens heen, ja, de muren lekker nat houden. Daar had de kerk vroeger nooit last van omdat er rond de kerk een hek stond met daar tussenin beplanting, enkele graven (zie aanleg fietsenkelder) en dus gewoon grond. De gemeente verwijderde het hek, dat was in 1959 deel van de voorwaarden. En waar de gemeente overal oproept om voortuinen te vergroenen en geveltuintjes aan te leggen verzuimde ze dat bij een van onze belangrijkste monumenten. Nee, daar liggen stenen, nog net geen asfalt. En ook de fietsenkelder is mede-veroorzaker. “De kerk ligt zo hoog dat het niet door grondwater kan komen”, aldus de deskundige.

Wereldkampioen

Oosterhout kan wereldkampioen tegelwippen worden als ze ruim één meter rond de kerk vrij van stenen maakt en er een hek omheen wordt gezet. Ben je nog niet van die wildplassers af, maar invloed op de kerkmuren heeft dat dan in elk geval zeker niet meer, zo het dat al had. Volgens de bouwkundige moet je rond de kerk eerst een sleuf graven, die vullen met drainage en grind en de rest aanplanten. Dat zou de Markt overigens ook weer wat opknappen. Inmiddels worden de stuclagen binnenkort gerepareerd, want daar is door de parochie geld voor gereserveerd. “Ja”, aldus de ‘monteur-oude-stijl’ èn de Rijksmonumentendienst, “maar als je het probleem niet bij de wortel aanpakt kun je over vijf jaar opnieuw beginnen hoor.”

Inmiddels is er een kleine (ongeveer 25 leden) vriendenclub van de basiliek en die willen met plezier de beplanting rond de kerk aanleggen, althans, bekostigen. “Anders verdwijnt dat geld in een putje en dat zou enorm jammer zijn. Sterker nog, dat zullen ze niet doen”, aldus onze deskundige (naam bij de redactie bekend). Het is dus aan de gemeente om maatregelen te treffen, want het is hún grond. Of dat er ook van gaat komen moeten we afwachten.

evr