Natallia Yeraminok (59) woont sinds 2,5 jaar in Oosterhout. Haar man heet Igor en ze hebben een dochter, Victoria. Zij is getrouwd en woont samen met haar man in Polen, in Biała Podlaska. Oorspronkelijk komen ze uit Belarus. “Later heb ik in Warschau gewoond en inmiddels heb ik de Poolse nationaliteit. Ik ben vanuit Polen naar Nederland gekomen. Ik was nieuwsgierig naar het land en wilde Nederland beter leren kennen: de mensen, hun cultuur en het dagelijks leven.”

Het gaat hier om de manier waarop je in kunt burgeren en Natallia stuurde ons dit. Nederlands praten gaat nog niet snel genoeg, maar het schrijven gaat haar prima af.

Zwemmen

“Hier zijn de salarissen hoger dan in Polen. Voor mij was dit ook een mogelijkheid om te werken en aan mijn toekomst te bouwen. Ik zou in de toekomst graag een pensioen in Nederland willen opbouwen. Igor werkt in Oosterhout bij GXO als heftruckchauffeur. In het magazijn worden goederen van IKEA opgeslagen. Voordat ik in Oosterhout kwam wonen, werkte ik ook in de kassen bij World Beekers in Made.”

“Soms hoef je niet twintig jaar ergens te wonen om je thuis te voelen. Soms is het genoeg om naar buiten te gaan, op de fiets te stappen en je omgeving echt te gaan zien. Toen wij in Oosterhout kwamen wonen, was alles nieuw voor ons. Nieuwe straten, nieuwe mensen, nieuwe gewoontes en een ander ritme van leven. In het begin waren we vooral aan het wennen. Daarna begonnen we de stad te voet en op de fiets te ontdekken. En langzaam liet Oosterhout zich op een andere manier aan ons zien. Een van de eerste plekken waar we naartoe gingen, was zwembad De Warande. Voor ons was dat een van de eerste echte kennismakingen met een plek waar inwoners van Oosterhout elkaar in het dagelijks leven ontmoeten. We vonden het meteen bijzonder dat er binnen meerdere zwembaden zijn. Er is een 50-meter sportbad, een 25-meterbad en een bad met warmer water. Vooral dat laatste vonden wij heerlijk: het water is ongeveer 32 graden en eigenlijk wil je er helemaal niet meer uit. Maar wat mij het meest opviel, waren de mensen. In het zwembad zie je verschillende generaties door elkaar: heel jonge kinderen, volwassenen en oudere mensen. De een leert zwemmen, de ander komt sporten en weer iemand anders komt gewoon ontspannen in het water. Toen dacht ik: juist zulke plekken vertellen veel over een stad.”

Zen

“Wanneer je ergens nieuw komt wonen, zie je in het begin vooral gebouwen, straten en winkels. Daarna ontdek je de plekken waar de inwoners zelf komen. En langzaam begin je ook de mensen en hun dagelijkse leven te herkennen. Wat ik mooi vind aan Oosterhout, is dat je hier niet altijd ergens naartoe hoeft. Je kunt gewoon op de fiets stappen, om je heen kijken en ineens stoppen omdat je een mooie boom, een bijzonder huis, een rustig stukje water of een gezellig straatje ziet. Ik vind het ook leuk om naar mensen te kijken. Iemand fietst naar het werk. Mensen zitten samen op een terras. Een hond wordt uitgelaten. Kinderen spelen. Oudere mensen maken een praatje met elkaar. Het zijn gewone momenten, maar juist die kleine momenten geven een stad karakter.” (Hoe zen wil je het hebben – red.)

Erkend

“Ik reis graag en hou van grote Europese steden. Daar zijn beroemde pleinen, paleizen en gebouwen die je natuurlijk wilt fotograferen. Maar Oosterhout leert mij iets anders te zien.

Niet alleen wat mooi is om aan toeristen te laten zien, maar vooral wat belangrijk is voor de mensen die hier wonen. Zo ontdekte ik onlangs ook de Oosterhout Academie. Dat vond ik meteen interessant. De Academie geeft inwoners de mogelijkheid om meer te leren over de geschiedenis van Oosterhout, de natuur, architectuur, sport, cultuur, economie en nog veel meer. Ook Dorst, Den Hout en Oosteind komen aan bod. Op de website las ik een uitspraak van een oud-cursist die inmiddels ‘Erkend Oosterhoutoloog’ is. Hij vertelde dat hij na de cursus nooit meer op dezelfde manier door Oosterhout fietst, omdat hij overal dingen ziet die hij tijdens de cursus heeft geleerd. Die gedachte herken ik wel. Misschien ben ik daar zelf nog maar net mee begonnen.”

“Hoe meer ik over Oosterhout leer, hoe meer details ik begin te zien. Een mooie ochtend langs het water. Een fietspad tussen het groen. Een zonnige dag in het centrum. Een gesprek tussen mensen die elkaar toevallig tegenkomen. Een klein café waar je eerder altijd voorbij liep en waar je ineens naar binnen gaat. Misschien gebeurt het precies zo: eerst woon je in een stad, en op een dag merk je dat de stad onderdeel is geworden van jouw leven.”

“Wij zijn nog steeds bezig Oosterhout te ontdekken. Er zijn nog veel straten, parken en plekken waar we naartoe willen. Nu wil ik ook meer over de geschiedenis van de stad leren: waarom Oosterhout eruitziet zoals het eruitziet, hoe de verschillende wijken en dorpen zijn ontstaan en welke tradities hier belangrijk zijn. En misschien is dat wel het mooiste: je hoeft niet alles meteen te weten. Een stad voelt als thuis wanneer je op een dag zomaar naar buiten wilt gaan — zonder plan, zonder bestemming — gewoon om te kijken wat er vandaag in jouw straat gebeurt.”

Natallia (evr)