Zaterdag was het burendag. Op talloze plekken in Oosterhout waren er activiteiten zodat buurgenoten elkaar beter leerden kennen. Zo ook bij de Onze Lieve Vrouw Abdij aan de Zandheuvel. Daar werd eveneens gevierd dat de Benedictinessen 125 jaar geleden in Oosterhout terechtkwamen. Voor die mijlpaal benaderden de zusters de Stichting Waardemakers en werd een podwalk gelanceerd. De buren waren uitgenodigd voor het allereerste ommetje. Samen met een zuster liepen ze langs de tentoongestelde foto’s en kregen ze de verhalen erachter te horen. “Alsof je door een gaatje in de kloostermuur kijkt.”

Het was vast de enige burendagbijeenkomst die startte met een gebedsdienst. Abdis Martha Verstraeten vertelde dat ze hierover nog hadden geaarzeld. Maar ja, dat was natuurlijk wel hun core business. Zo’n 30 buren lieten zich er niet door afschrikken en kwamen ’s middags bijeen in de kerk. In de tuin vertelde zuster Martha vervolgens hoe het ommetje tot stand was gekomen. Want eigenlijk dachten ze aan een magazine met verhalen. De dertien zusters leiden een besloten leven. Hoe kan je dat met de Oosterhouters delen zonder dat dit ten koste gaat van het contemplatieve kloosterleven? Bij een brainstormsessie ontstond toen het idee van een podwalk. En laat het maar aan de Stichting Waardemakers over om daar dan iets bijzonders van te maken.

Veel Oosterhouters die langs de lange kloostermuren rijden, vragen zich het weleens af: wat zit erachter? Wat gebeurt daar toch? Via dit project krijg je een inkijkje. In de muur zijn als het ware gaatjes geboord waar wandelaars even door naar binnen kunnen gluren. Niet letterlijk, maar wel via de veertien kenmerkende foto’s die er zijn opgehangen en via de verhalen van de zusters die door Waardemaker Daphne Schriek werden geïnterviewd. Centraal stond het geven van aandacht bij alles wat de zusters doen. Verstilling. Daarom hingen er geen foto’s op de muur langs de Abdis van Thornstraat waar het verkeer voorbij raasde. En waren de foto’s klein zodat je wel moet stilstaan om alles goed te kunnen zien.

Zenuwen

Volgens Waardemaker Juul Langenberg zaten de makers best in de zenuwen of de zusters over het resultaat tevreden zouden zijn. De interviews leverden zo´n 12 uur geluidsmateriaal op en dat werd voor de podwalk teruggebracht tot zo’n 80 minuten. Eerst beluisterden de zusters deze verhalen samen. Spannend want sommigen vertelden best persoonlijke zaken. Over hun zoektocht voordat ze intraden. Over de gedane offers. Er was ontroering toen ze elkaars verhalen beluisterden. En ja, het eindresultaat kreeg hun zegen.

In groepjes wandelden de buren met een zuster langs de kloostermuur. Zoals met zuster Julian, een eigentijdse zuster die zich met de website bezighield. Het kloosterleven ging haar zo’n 12 jaar geleden steeds meer trekken nadat ze de Camino de Santiago had gelopen. Toen had ze al een gezin en een carrière opgebouwd. Ook haar verhaal is te beluisteren. Op de foto die van haar was genomen, stond ze op de trap voor de immense boekenkast. Toen nog met een witte sluier. “De fotografe vond dat wel mooi, want er was meer contrast.” Sinds ze twee maanden geleden haar professie bevestigde, droeg ze een zwarte sluier. Aan de Kloosterdreef hing nog een foto waar ze de was ophing. “We doen hier alles met aandacht, dus ook het ophangen van de gewassen kousen van de zusters.”

Buren Elsbeth Kuysters en Gert Versteeg liepen ook mee, zij komen allebei regelmatig over de vloer. Zo kent Versteeg ook de tuin op zijn duimpje, want als hovenier verzorgde hij de 9 ha grote tuin met alle vrijwilligers. Bovendien liepen er nog andere buren/zusters mee van de Heilige Driehoek, zoals priorin Maria Magdalena en een zuster van Chemin Neuf.

Luie stoel

Aan het eind van de wandeling was er tijd voor een sapje, een zelfgebakken pruimencake en een praatje. Gastvrouw/abdis Martha nam de tijd voor alle bezoekers. Zelf was ze in haar werktenue gefotografeerd in de moestuin, waar ze fruit had geplukt. De zusters leven volgens de regel van Benedictus: ora et labore, bid en werk. Behalve zes keer per dag een gebedsdienst, is er ook werk te doen binnen de muren. Zo was te horen dat ze om 5 uur opstond en eigenlijk nooit in een luie stoel zat. “Die heb ik niet eens.”

De podwalk ‘Wat erachter zit’ is een jaar beschikbaar via de QR-code van de brochure in het kastje bij de ingang van de abdij. Minder goed ter been? Via de website olvabdijoosterhout.nl is de podcast ook te beluisteren, bijvoorbeeld vanuit de luie stoel. Want die zal u vast wel hebben.

CC (foto’s Casper van Aggelen)