’t Is overal wel wat, althans dat is zoiets wat soms gezegd wordt. Voor de familie van Houwelingen klopte ’t zeker, sterker, er rommelde nog meer dan ‘wel wat.’ Dit werd al snel duidelijk in een toneelstuk over ongemakkelijke familierelaties en de gevolgen daarvan. De auteur van het stuk, Robert Peet, zat zelf in de zaal en was naar verluidt erg enthousiast over deze uitvoering, iets wat zeker aansloot bij de beleving van het publiek.

Afgelopen weekend speelde Zoldertejater twee keer het stuk Broers & Zussen in een zo’n beetje volle kleine Busselzaal. Margot Janssens, zelf al jaren lid van Zoldertejater, regisseerde en beloofde een ‘verrassende voorstelling en een glimlach van oor tot oor.’

Lappen tekst

In de lange geschiedenis van Zoldertejater (Let op hè: zonder lidwoord!) heeft de club stukken van verschillend kaliber onder handen genomen. Dit Broers & Zussen bleek zeker niet een per se sterk geschreven stuk, dat veel tamelijk lange scenes en een totale lengte van ongeveer twee uur met zich meebracht. Daarnaast waren de lappen tekst niet altijd constructief voor het plot. Zoiets kan in handen van een (amateur)toneelgezelschap zomaar verkeerd uitpakken, maar de altijd enthousiaste ploeg van Oosterhouts’ oudste toneelgezelschap wist een goede en onderhoudende voorstelling weg te zetten, die bij vlagen zelfs heel goed was.

De kwaliteit kwam deze keer van een handvol spelers, als ouders en kinderen van een rammelend gezin. Een aantal minder ervaren leden hield zich kranig, maar kon zich niet het gehele stuk overeind houden tegen het gewicht van de veteranen. Die onbalans maakte dat de gehele beleving van Broers & Zussen beter had kunnen zijn.

Uitdagingen

De toeschouwers zagen dat voorkeurskind Jelle van Houwelingen (Ruud Leijten) en zijn partner Tom (Robert Hartman) met de rest van de familie een housewarming te vieren hadden in hun nieuwe loft, die met geld van pa en ma Van Houwelingen gekocht kon worden. De overige Van Houwelingenkinderen wisten daar niets vanaf, ook vader bleek geen idee te hebben. Daarbij waren er voor de familie uitdagingen met geheimen, onderling wantrouwen, (het zijn van) een gekleineerde zus en een, och wat een verassing, ongeplande zwangerschap.

Dramedy

De belofte van de glimlach kon niet helemaal worden ingelost, daar er heel wat gekibbeld, gescholden en gemopperd werd. Een echt harmonische familie bleek ’t niet, die Van Houwelingetjes. Het thema disbalans kwam tevens terug in de wijze waarop de regie geen duidelijke keuze heeft lijken te kunnen maken tussen het wegzetten van een zwaarder drama of juist een familiecomedy. De cast was grofweg te verdelen in een aantal spelers dat hun personages humoristisch wegzette en een aantal dat dit heel serieus deed. Een en ander was te ver uit evenwicht om het spel voor dramedy door te kunnen laten gaan.

Eigenzinnig

Er was zeker genoeg te lachen en te zien. Er is tijdens de repetities zichtbaar veel aandacht geweest voor het inleven van de acteurs in onderlinge familierelaties van hun karakters. De banden van variërende sterkte tussen de kinderen onderling en die met hun ouders waren duidelijk uitgespeeld. Een mooi detail was dat in het programmaboekje de dramatis personae weergegeven stond als een overzichtelijke familiestamboom, waarin men een moeilijk scheidingsgeval uitdrukkelijk doorgestreept had. Nog een voorbeeld van een scherpe vondst was de wijze waarop een door de gehele familie gekleineerde zus/dochter (Cathelijne van Alderen) gedurende de speeltijd door haast alle familieleden een aantal keer letterlijk op haar plaats gezet werd.

Zoals altijd is het niet alleen van belang wat er op ’t toneel gezegd wordt, maar vooral ook hoe dat gebeurt. Die wetenschap gaf met name moeder Agnes (Kim van den Berg) en dochter Jo (Eva Hooijdonk) de ruimte heerlijk te spelen op het publiek, dat gretig om hun eigenzinnige vertolkingen kon lachen.

Pro’s

‘t Is ook een kwestie van voorkeur, natuurlijk, maar wanneer op de humor gespeeld werd, kwam de vaart er lekker in. De scenes waar moeder zoon Jelle (in een badjas stiekem meegenomen uit Tante Bella’s beautysalon) bezoekt en zich een uitnodiging voor de housewarming probeert te verschaffen of die waar zus Jo en schoonzus Lotte (Natatcha Smulders) hun recente vakantie en relaties bespreken, hoorden absoluut tot de betere uit Zoldertejaters geschiedenis. Deze werden prachtig en vol humor gespeeld door actrices die evengoed professionals hadden kunnen zijn.

Voor wie er niet bij kon zijn: 11 en 12 oktober staat Zoldertejater met een volgend stuk op de planken.

R.