Hoe moet je zoiets nou uitleggen, maar we doen ons best. Humor is verwerkt leed of, zoals Toon Hermans het ooit zei: ‘Gevoel voor humor begint bij gevoel voor verdriet.’ Droevige gedachten een plezierige uitvaart bezorgen, zoiets. Vandaar ook de term huilarisch, die ondergetekende wel eens bezigde. Gewoon grappen pikken van het internet is niet zo moeilijk, wèl om ze goed te brengen en gelukkig waren er onder de Klapperaars een aantal die dat ook echt konden èn waren er die op de ‘ouderwetse manier’ te werk gingen. Nee, van politiek was geen sprake, maar dat hebben die ‘politicussen’ helemaal aan zichzelf te danken. Ze doen gewoon niks.

Klapperen, kaokelen, sauwelen, tonpraten … het is de inhoudelijke kant van carnaval dat er komend weekend aan zit te komen. Den Hout was al geweest en ook in ’t Zonneke was het weer lachen, hoewel de baas daar er tijdens de raadsvergadering van dinsdag al een voorschotje op nam(…).

Voorbereiding

Een keer of vijf werd de show ‘Viva Lach Vegas’ in de Stapmolen opgevoerd. Glitters, draaiende roulettetafels aan het plafond, een fruitautomaat, beeldschermen … kosten noch moeite waren gespaard om de show te laten slagen. Want die show (regie Sander Hendrix) neemt het steeds meer over van de inhoud, maar dat is een kwestie van smaak natuurlijk. Feit is dat de hele club op een serieuze manier bezig is met het maken van een feestje voor het publiek. Daar gaan weken, soms maanden voorbereiding aan vooraf; typetje bedenken, grappen verzamelen, daar een verhaal van maken, kleding en pruiken uitzoeken, repeteren, grimeren. Daar merk je als publiek niks van, maar alleen ie energie is al een pluim waard.

Belofte

Joeri Plaizier opende het bal, geassisteerd door twee ‘Ikettes’ die zelfs slipjes rond strooiden waarmee gezwaaid moet worden. Zelfs Tom Jones kwam voorbij. Sandra de Vaan (in duo-baan met Lieke Lutikholt) werkte ooit ook in Las Vegas. “De mannen stonden voor mij in de rij, ik was toiletjuffrouw.” Ze zag er iemand die enorm op Justin Timber leek… en Trump was een enorme gokker. “Komt ie met zijn muntjes en zegt Put in, put in, Poetin.”

Verrassende nieuwkomer was René van Gils als Joseph dun Gabbertetser, een voormalig bokser. Op de wereldranglijst stond hij tweede. “Want dat werd ik in elke wedstrijd…” Hij at ooit bij Pascal maar vond het niet lekker. “Eerst had ie geen sterren, nu zag ie ze.” Hij werkte ooit bij Santonio achter de bar. “Daar zijn de kerels nog kerels … en de vrouwen ook. Bestelt er een ‘n klets. Nou, die kon ie krijgen.” En zo werkt hij nog wat mensen af. Ooit had hij een trio met een tweeling. Hoe hou je ze uit elkaar?, vroeg een vriend. “Nou, Linda had van die grote bokszakken aan de voorkant … maar Patrick …” Ooit had ie gezien dat Casper van Aggelen achterna werd gezeten door de brandweer, een paard en nog veel meer. “En bang dat ie was jongen. Hebben we toch maar besloten om de draaimolen stil te zetten …” Zijn mimiek, timing en grappen waren gewoon leuk en wat dat betreft mag je hem gerust ‘een belofte voor de toekomst’ noemen. “Leuk man”, zei hij na afloop. “Je stapt in een draaiende machine hè. Dit is een unieke ervaring. Ik maakte de roulettetafels aan het plafond en een vriend zorgde dat ze konden draaien. De club is zo hecht en Rob (Mutsaers) is een geweldige gastheer. Je hoeft gewoon nergens voor te zorgen. En de kick om daar te staan is een geweldige ervaring.” Die zien we vaak nog … te-rug.

Kolonel Parker

Daniëlle van Buitenen kwam als ‘de lady in red’, assistente van Hans Klok, wapperende haren en al. Die was te laat, terwijl ie toch altijd een man van de klok was. “Ik ben verworden van een animeermeisje tot een kanniemeermeisje doordat ik zo vaak doorgezaagd ben. Om het publiek te vermaken zolang hij er niet was had ze een lollige kaart- en verdwijntruc. Uiteindelijk bleek dat ze Hans had beloofd om hem te bevrijden uit een soort Houdini-act in een bak water. Was ze even vergeten …

Rob Mutsaers kwam (natuurlijk) als Elvis. “Kolonel Parker zei dat we gewoon moesten doen alsof ik dood was. Ik ben toen hierheen gekomen en verblijf op het Catharinadal. Amy Winehouse bijvoorbeeld, daarom heet het Wijnhuis. Daar zitten veel meer mensen van wie we denken dat ze dood zijn hoor, zoals Desi Bouterse. Die wou een spelletje met me doen. Ja, galgje zeker …” Akwasi was vader geworden van een zoon: Piet. “Pascal verhuist naar Kaatsheuvel hè. Hij krijgt daar ook een attractie in de Efteling: ‘Met honger van tafel’.” Veel ondernemers in de Klappijstraat stoppen ermee en zo kwam ook Bas Hoedemakers voorbij. “Ja, die stopt na 40 jaar werken. Zijn schoonmoeder was nog niet eens geboren toen hij begon.” Jorn Bode noemde hij de Arie Boomsma van Oosterhout. “Al die meiden van die vrouwenondernemersvereniging NOO trainen zich daar in het zweet…om thuis zo snel mogelijk weg te komen.” En Lossez heet tegenwoordig een eetwinkel. “Krijg je je frikandel niet meer in een bakje mar op een bord. En de mayonaise wordt er niet meer naast gelegd, maar dwars eroverheen. Zie je opeen; 06-3267988 en de groetjes van Corine …” Ooit nam ie Michael Jackson en zijn twee kinderen mee in zijn privé vliegtuig. Beninetekort en slechts twee parschutes. “Wat doen we met de kinderen? Ah, fuck the children, zei ik. Is daar nog tijd voor dan?, vroeg hij.”

Snotneus

Terug van elf jaar weggeweest was Hans van Vugt. Samen met Jan van den Biggelaar vormde hij het duo ‘Roel en Roulette’. Ooit wou hij zich croupier Rien van der Plus noemen, maar daar was hij vanaf gestapt. “Wij hadden nog een broer maar die ging aan Russisch roulette doen”, zei hij. Grappen over genderneutraliteit waren wat het duo betreft uit den boze: “Dan loop je altijd het risico dat je iemand op háár pik trapt.” Roel was ook in een verkeerd lichaam geboren. “Ik was man maar voelde me vrouw. Toen werd ik geboren.” En over het ‘belachelijke’ carvalasmotto Leut hèt alle kleure: “Mijn leuter hèt alle kleuren na carnaval.” Roel, stuiterend verkleed als rouletteballetje, moest eens wat meer gaan bewegen om van zijn buik af te komen. Een stappenteller had hij nog niet, hij begon met een bewegingsmelder. “Mijnheer pastoor liet weten dat hij vanavond niet komt gokken. “Ik lig met een snotneus in bed”, zei hij. De grootste gokker is burgemeester Buijs: “Die gokt erop dat het gemeentehuis naar Arendshof gaat.” En ja hoor, ondergetekende kwam ook voorbij: “Er zijn twee soorten mensen. Een soort heeft een hekel aan evr, de andere ís evr.” Elvera van de Pub zat in haar Menno-pauze. Welke aap heeft de meeste overeenkomsten met de mens? De chimpan-a, de chimpan-b? Nee, de gorilla. Heerlijk!

Liefdesjurk

Jantje Bogers kwam als Jantje Contantje. “Ik had me eerst Johnny Cash willen noemen.” Hij had in het casino 7.000.000,50 gewonnen. “Vroegen ze wat ik met al dat geld ging doen. M’n schuldeisers aflossen. En met de rest? Die moet even wachten.” Een zwerver tikte op zijn autoraam. “Ik heb honger, zei hij. Dat klopt, het is etenstijd, zei ik.” Hij had ook een keer bij Pascal gegeten. “Vroeg ik hoe ik het vlees vond. Per toeval, zei ik …”Hij ging een onzichtbare auto kopen. “Zei iemand dat ie geen licht zag. Nee, hij mist-lampen-voor.” Peter de Laat moest het ook ontgelden. “Komt ie bij de dokter. Hij was ziek. De dokter had twee oplossingen: Of je stopt met nagelbijten of je stopt met aan je kont krabben.” Zijn vrouw (een lief mens hoor; wil er iemand een lieve vrouw?) lag naakt op bed. “Ik heb mijn liefdesjurk aan, zei ze. Die had je dan eerst wel eens mogen strijken…”

Twee mensen wonnen gedurende de avond een prijs. Dat waren Marie-Louise Jansen en Cees Cornelissen. Hun prijs? Ze werden ter plekke in de echt verenigd. In gemeenschap van goederen, ook dat nog …

Tijdens de generale repetitie woensdagavond voor een zestigtal 65-plussers waren de reacties een beetje lauw, maar dat is niet de goeie graadmeter. Zodra de Stapmolen bomvol stond de avonden daarna was de sfeer heel wat uitgelatener, mogelijk ook omdat daar heel wat meer bier wordt gedronken. Dan treedt het zogenaamde ‘Kafka-effect’ op. Die ‘zanger’ zei ooit: “Hoe meer zij drinken hoe beter ik schijn te zingen en ik kán helemaal niet zingen.” Feit is dat een paar honderd mazzelaars met kaartjes een uitermate vermakelijke avond hebben gehad.

evr

(foto’s Casper van Aggelen)