Splinter Chabot (28) is schrijver, politicoloog, programmamaker, presentator en zoon uit een kleurrijk gezin met vader Bart. Tijdens een collegetour in Theek 5, waar zo’n 60 belangstellenden op afkwamen, werd hij woensdag jl. geïnterviewd door Martine Huijbregts. Jongeren en volwassenen konden vragen stellen. Opvallend genoeg vroeg was het vooral de laatste categorie die om de microfoonbox vroeg. Maar aan het slot namen ook enkele jongeren het woord: “We vinden je geweldig!”

Gespreksleider Martine Huijbregts had ter voorbereiding zijn vijf boeken gelezen. “Tering,” riep Chabot, “da’s knap!” Zijn eerste boek Confettiregen over zijn coming-out schreef hij toen hij 24 was. Daarin beschrijft hij hoe hij worstelde met zijn homoseksualiteit en suïcidale gedachten had. “Je moet het eerst zelf accepteren. Pas dan kan de rest dat.” Het was een zware tijd in huize Chabot, ondanks zijn ruimdenkende ouders. “We begrepen elkaar gewoon niet.” Wat hij ouders aanraadt? “Schrijf een brief aan je kind.” Zodat dat in alle rust kan lezen wat ouders willen zeggen.

Glinstering

Recensenten hebben wel wat op zijn boeken aan te merken. “Ik schrijf niet voor recensenten en bepaal zelf mijn cijfer. Jongeren lezen het wel.” Zoals dat meisje van 13 dat vond dat hij met taal toverde. Of die dochter die dankzij zijn boek niet koos voor zelfdoding. “Daar doe ik het voor. Je moet door de shit heen om bij de glinstering te komen.”

De reactie van een man die bij het Steunpunt Jeugdpreventie werkte, was vol lof. “Ga door!” zei hij. “Jongeren hebben baat bij je boeken.” Wilde Chabot altijd al schrijven? “Mijn fantasie ging sneller dan mijn vulpen schreef,” vertelde hij. Dan slaat soms zijn hoofd op hol; gek wordt hij er wel van. “Maar dat is hoe ik ben. Dat is hoe ik me kleed en hoe ik praat.”

Net als zijn inspiratiebronnen Prince en David Bowie is Chabot op zijn beurt een rolmodel. Soms voelt hij die druk, maar hij doet het wel. “Dan trek ik mijn roze jasje aan, zodat mensen eraan gewend raken. Vrijheid is een marathon, geen sprint. Het kost nu eenmaal tijd voordat mensen aan nieuwe zaken wennen. Maar er is vooruitgang.”

Spreekwaterval

Tot slot kreeg Chabot nog een compliment van enkele jongeren. “We vinden je geweldig!” Een meisje vertelde dat ze bi is. Chabot vond het krachtig dat ze zich zo kwetsbaar op durfde te stellen. Hij vertelde dat zijn fantasie hem soms belemmerde. “Er zit een zwarte kant aan die me als een octopus omcirkelt.” Schrijven houdt hem overeind. Dan stromen zijn woorden als rivieren. Zo ook tijdens deze collegetour, een spreekwaterval die niet van ophouden wist.

Maar toen was het toch tijd voor foto’s en handtekeningen. Twee scholieren van het Oelbert zagen hun kans schoon. “Blijf huppelen,” schreef Chabot onder zijn handtekening. “Vanmorgen huppelde ik nog,” zei een van hen. Nu was ze blij dat ze een mooi onderwerp voor CKV had gevonden.

CC