De leerlingen van twee klassen 5 VWO van het MFC kregen de opdracht om een ouder iemand te bellen, iemand die zij niet kenden. De ouderen wisten wel dat ze gebeld zouden worden maar niet door wie. Dit alles in het kader van ‘Ik geloof wèl in jou’, waarmee ook aandacht werd gevraagd voor de talloze keren dat oudere mensen door criminelen of via kunstmatige intelligentie worden opgelicht.
De opdracht (van Miranda van Bragt) aan de leerlingen was: Maak van het gesprek een tekening. En zodra die klaar was moest de geïnterviewde ouder die tekening inkleuren. Die tekeningen hangen op 29 november in de Paulusabdij tijdens het concert ‘Ter ere van Sint Nicolaas’ van de Schola Cantorum. Dat is uitverkocht overigens.
Anouk (16) had een dame aan de telefoon van 90 jaar. Wij mochten daar bij zijn. De dame bleek vooral blij dat ze haar verhaal/verhalen kon vertellen, want, hoewel ze aan allerlei activiteiten meedeed in haar dorp, toch leek ze een beetje eenzaam. Haar man was al jaren geleden overleden en kinderen hadden ze niet gekregen. “Gewoon niet gelukt”, zei ze op de vraag van Anouk. “Voorbehoedmiddelen bestonden nog niet hè.” Gelukkig werd ze zo nu en dan door iemand meegenomen voor een wandeling en de boodschappen werden voor haar gedaan. Aan een verzorgingshuis moest ze nog niet denken. “Ik wil hier niet weg.” Wel opvallend: Ze vroeg helemaal niks aan Anouk. Haar advies aan iedereen: Blijf bewegen en tel je zegeningen.
En dit is wat Anouk improviseerde op het gesprek. De ingekleurde versie is dus op 29 november in de Paulusabdij te zien.
evr