De kerk moest nog beginnen deze zondagmorgen, toen de heren sjouwers van de ZLM-organisatie de Slotlaan al tot finishstraat aan het ombouwen waren. Honderden meters dranghekken waar je als wielrenner met ruim 60 kilometer per uur met goed fatsoen tegenaan zou kunnen kletteren. Het is mooi spul hoor. De finishlijn is net geplakt als voormalig toprolstoeltennisser Piet Hermans de lijn passeert. Uiteraard gaan de handen omhoog. Het blijft een winnaar!

Aan de dranghekken op de Markt stonden een man en een vrouw. “Wij zijn de sponsors van al dit gedoe, want wij zijn bij de ZLM verzekerd.” Eigenlijk hadden ze mee willen rijden in een volgwagen, maar daarvoor waren ze ‘uitgeloot’. Toch moesten ze het even duidelijk maken aan wat renners die vlak voor hun neus stonden, klaar voor de start. “Ja”, zei er een, “en volgend jaar gaat jullie premie met drie euro omhoog omdat wij opslag krijgen.” Dikke pret natuurlijk.

Dikke banden

Het was druk op de Markt bij de ploegenpresentatie. Michael Boogerd was er en Bobbie Traksel, ook ex-prof en commentator van Eurosport. En de wethouder van sport natuurlijk, die mocht het peloton wegzwaaien. De ‘stoet’ werd voorafgegaan door een heel peloton motorrijders van de politie, de Fietsmaatjes en de Solexclubs. Het was goed toeven op de Markt.

Na de start op de Markt werd het zwaartepunt van de festiviteiten verlegd naar de Slotlaan en omgeving. Biertjes en balletjes voor de VIP’s, een springkussen voor de kids en lekkere muziek voor de oren. En natuurlijk spektakel op het parcours. Want, tjonge, eigenlijk zijn de Dikke Banden Races duizend keer leuker om te zien dan de hypersnel langsrazende mondiale top van het wielrennen tijdens de ZLM-tour.

Vier klassen Dikke Banden Race, van loopfietsjes en die met zijwieltjes tot aan de jeugd tot en met twaalf jaar oud. Grote glimlachen op de gezichtjes, spanning bij de ouders, opa’s en oma’s, mental coaches en supersoigneurs. Iedere deelnemer een medaille, voor iedere kleine renner een groot applaus en het gevoel even kampioen te zijn.

Gedubbeld

Geen Ronde van de Molen meer, geen Hart van Oosterhout, maar wel het Kampioenschap van Oosterhout op een parcours waar de wereldtop ook haar rondjes rijdt. Leuker kunnen we het niet maken, wel sneller en harder. Wat gingen de toppers uit Oosterhout en omgeving hard. Gelijk aan het begin van de koers gingen vier man aan de haal als kopgroep, aan het eind van de wedstrijd bleef Stan Koolen als eerste over. Een mooie overwinning op een parcours met zichzelf verplaatsende obstakels. Want, zonder enige vorm van spot en met superveel respect voor deelnemers met een lager zwaartepunt, sommigen werden misschien wel vier keer gedubbeld. Die hingen, ondanks hun redelijke snelheid, behoorlijk de wielertoerist uit.

En dan waar het om draaide. De promotie van Oosterhout rechtstreeks op RTL 7 en hupsakee, de ridders op de smalle bandjes zijn alweer voorbij. Aan het eind kreeg Alexander Salby de handen op de boarding van het veel publiek door de spint van het complete peloton te winnen. En al dat spektakel doen we volgend jaar weer. Oosterhout promotie ten top. Altijd met mooi weer.

CvA