Dat er honderdduizenden mensen zijn die het gewoon hartstikke leuk vinden om op Nederlandstalige liedjes mee te zingen mag wel bekend worden geacht en Oosterhout doet daar niet bepaald voor onder. Dat was ooit al met Boudewijn de Groot en later met Vader Abraham en Corrie & de Rekels. En, dat ook nog, hoe eenvoudiger hoe beter, daarvan is ‘Van links …naar rechts …’ wel het grootste voorbeeld, inmiddels zowat een wereldhit. Met dank ook aan de Oranjefans in Duitsland natuurlijk.

Oosterhout Live kende een enorme line-up. Van ’s Middags twee uur tot middernacht werd het immense podium bevolkt, meestal door alleen de zanger of zangeres. Die hebben geen band meer mee, da’s eigenlijk wel jammer maar dat maakt het ook een stuk duurder natuurlijk.

Jaloers

Bram Schouwenaars is de grote man achter de organisatie en mag zich terecht een pluim geven, want Oosterhout Live was weer eens dik uitverkocht. Vijfduizend kaarten verkocht. En, wat nog veel meer opviel, ongelooflijk veel jongeren. Kom daar maar eens om, Parkfeest. Daar wordt steeds wel gezegd ‘dat ze ook de jeugd willen bekoren’, maar in het echt gebeurt dat dus in dat andere park, dat van Lukwel, daar lukt het wel. “Maar ik ben wel jaloers op de plek van het Parkfeest hoor. Zou het mogelijk zijn dan zouden we daarheen gaan”, zei hij. Verder geen dikkenekkengedoe en een sobere ‘backstage’. De artiesten hebben geen idiote wensen en doen het met een glas bier of een flesje fris.

Het podium was deze keer om praktische redenen omgedraaid, richting Oosterheide. Maar wel groter en fraai aangekleed en ’s avonds mooi belicht. En dat nog even los van de vuurwerkshow die rond elf uur losbarstte.

Veilig

Op het podium onder andere Wolter Kroes, Mart Hoogkamer, Django Wagner, John de Bever, Sieneke, Leen Zijlmans en natuurlijk onze ‘eigenste’ Matthijs Koning, Joeri Plaizier en Vinzzent. Veel rook, veel confetti en nog meer fraaie showelementen. Moreno van Rijthoven (jazeker, ook van hier) mocht het spits afbijten, gevolgd door Matthijs Koning. Of hij zo vroeg geprogrammeerd stond zal er ook mee te maken hebben dat hij zaterdag op nog twee andere plaatsen moest optreden. Ze hebben het druk hoor, die gasten. En natuurlijk was het om twee uur nog niet zo druk als een paar uur later. De rijen voor de toegang werden ook allemaal gefouilleerd, want er werd niks aan het toeval overgelaten waar het om de veiligheid ging.

Vibrato

Kijk, dat veel van die liedjes in taalkundige zin nogal eens wat ‘mankementjes’ vertonen zal iedereen een grote worst wezen. Da’s iets voor (letterlijke) kommaneukers. Je komt naar Oosterhout Live om mee te brullen, of je nou econoom, stratenmaker, advocaat of inpakker van kaneelstokken bent; je bent uit en even weg van ‘al dat moeilijke dagelijkse gedoe’. Iedereen begrijpt waar al die liedjes over gaan. Het enige wat wel opvalt is dat verdrietige liedjes met even veel vrolijkheid worden meegezongen als treurige, maar daar zal de drank ook wel een rol in spelen. De veelvuldige vibrato in de stemmen van de zangers zei voldoende, kennelijk. En, ook opvallend, als er bij het Parkfeest vier duizend mensen zijn staan er duizend voor het podium op de muziek te letten, de rest staat te ouwehoeren. Bij Oosterhout Live is die verhouding ruimschoots omgekeerd.

Op het terrein natuurlijk volop te eten (een immense barbecue bijvoorbeeld) en tal van tappunten. Aan het begin van de avond regende het een uurtje, maar niemand die daarvoor op de vlucht ging. Daarna natuurlijk wel hopen met poncho’s om lekker in verstrikt te raken. Maar hé, als Wolter Kroes Viva Hollandia inzet dan gaan er 10.000 handen mee de lucht in en is het lawaai (hé, da’s geen muziek meer hè…) uit de duizenden kelen oorverdovend. En dat is precies dus waar het om draait, de saamhorigheid.

evr

(foto’s Casper van Aggelen)