Hoe ouder we worden des te meer kans maken we op geheugenverlies. Inmiddels ben ik 79 en ik vrees, dat het mij straks ook zal overkomen.
Gelukkig komt het in mijn voorgeslacht niet zo dikwijls voor, ook al zijn mijn vader en mijn grootvader beiden bijna 95 jaar geworden. Nu hield mijn vader ervan om dagelijks te puzzelen en hij speelde twee keer per week bridge. Dat puzzelen deed ie meestal alleen, maar voor het bridgen moest ie op pad. Bridgen doe je in ieder geval met zijn vieren. Samen met je partner speel je tegen een ander stel en daarvoor ging ie naar de club eerst ’s avonds, maar later, toen ie achter in de tachtig werd, ‘s middags, want s avonds met de fiets eropuit, daar had ie geen zin meer in.
Ikzelf maak ook elke dag de puzzels in de krant en vooral de sudoku’s geven me veel plezier, als ik ze tenminste opgelost krijg. Maar bridgen is toch wel nog leuker. Niet alleen omdat je dan onder de mensen komt en je samen met een vaste partner (inmiddels vriend, dat mag ik toch wel zeggen he Wim!) vierentwintig spellen speelt tegen zes andere paren (twaalf mensen), maar ook andere contacten opbouwt.
Kortom, ik hoop op die manier dementie voor te zijn en in staat te blijven om na te kunnen denken over alledaagse problemen. Kun je nog niet bridgen, maar zou je dat willen leren, dan worden er in Oosterhout bridgecursussen gegeven. Hooijmaijers verzorgt er dit najaar in ieder geval een. En kun je wel bridgen en zoek je een gezellige club, waar je onder het bridgen ook nog wat mag zeggen, kom dan eens kijken bij Bridgeclub 4 windstreken. We spelen op donderdagavond in De Slotjes in Oosterhout. We beginnen om half acht en zijn om ongeveer kwart voor elf weer uitgespeeld.
Houd je hersens spits en kom bij ons op de bridge
Bert Schuur
