Sommige mensen gaan alleen naar het kerkhof als het echt moet. Connie Raaijmakers, scheidend voorzitter van Gedenkpark Leijsenakkers aan de Veerseweg, vindt dat jammer. “Het gedenkpark zou meer in het leven mogen staan. Het is een plek van rust en bezinning, waar je tot jezelf kunt komen.”

Na tien jaar voorzitterschap werd het tijd om te stoppen. Vorige week nam ze afscheid en gaf het stokje door aan medebestuurslid Rob van Gorp. Destijds was ze voorzitter bij het MEK toen ze in 2014 werd gevraagd voor het bestuur van Leijsenakkers.

Ze besloot de stap te zetten. “Maar ik wist er weinig van. ‘Wat moet ik daar?’ dacht ik nog.” Dat kwam uiteindelijk goed. “Mijn hart is er gaan liggen,” vertelt Raaijmakers. “Want zoals ik in mijn afscheidsspeech zei: ‘Je maakt deel uit van de toekomst van de eeuwigheid’. Als bestuur maak je geen beleid voor de komende vijf of tien jaar zoals andere ondernemingen. “Mensen sluiten voor hun graf soms een contract af voor 50 jaar. Wij hebben de verplichting om Leijsenakkers in stand te houden. De tent sluiten is niet mogelijk.”

Hoewel haar bestuursfunctie op papier een rol op afstand was, gaf Raaijmakers er een eigen draai aan. “Regelmatig ging ik langs om te kijken.” Behalve het vijfkoppige bestuur is er een bekwaam team dat het park draaiende houdt. “Twee medewerkers op kantoor, met Annie Verlaan als beheerder, twee onderhoudsmedewerkers en enkele vrijwilligers. Daar maakte ik onderdeel vanuit.”

Natuurbegraafplaats

In de afgelopen tien jaar is er veel veranderd. “De klassieke begrafenissen namen af.” De begraafplaats is uitgegroeid tot Gedenkpark Leijsenakkers. “Mensen kiezen vaker voor crematie; er kwamen urnentuinen en strooivelden.” Waar ze trots op is? “We zijn gestart met de natuurbegraafplaats. Daar kun je je laten begraven in een natuurlijke omgeving, vol wilde bloemen. Geen grafstenen maar boomschijven met de naam van de overledene erop of je kunt met gps-coördinaten het graf terugvinden.” Er is sfeer gecreëerd, ook door de vijver met waterlelies, grote lisdodden en kattenstaarten.

Bezinning

Zo is Leijsenakkers een prachtige plek van rust en bezinning, waar je tot jezelf kunt komen. “Zo hebben we ook een bijzondere wandeling uitgezet.” Die gaat langs de verschillende moderne en klassieke kunstwerken. Het park is sinds 1829 in gebruik als begraafplaats en heeft dus een lange historie. Raaijmakers kijkt terug op een waardevolle periode. “Als ik ergens in geloof zet ik me daarvoor helemaal in.” En dat heeft ze gedaan. “Als deel van het team natuurlijk.” Zo hielp ze bij de Lichtjesavond met de door fakkels verlichte paden en bij de bollenplantdag.

Raaijmakers zal zich voortaan niet vervelen. Ze is nog voorzitter van de brancheorganisatie voor kinderboerderijen, de vSKBN. Dat kon ze niet laten toen ze bij het MEK vertrok. En last but not least is ze trotse oma. “Om de week pas ik op bij mijn drie kleinzonen van 4, 6 en 8 jaar.“ Dat is pas echt een erebaan.

CC (foto Casper van Aggelen)