“Jongeren”; er wordt veel óver deze doelgroep gepraat. De laatste tijd zijn de cijfers niet mis. Van alle leeftijdsgroepen waren in 2021 jongvolwassenen het minst gelukkig en tevreden met hun leven (Bron: CBS).

Maar wat doen jongeren eigenlijk zélf om te zorgen dat ze gelukkig zijn? JONG gaat een aantal verhalen delen van Oosterhoutse jongeren, die vertellen over hun leven en hoe ze zorgen dat ze lekker in hun vel zitten.

Ghassan is 16 jaar oud en komt uit Jemen. We ontmoeten hem in het asielzoekerscentrum in Oosterhout, waar hij tijdelijk verblijft. “Ik heb mijn land verlaten vanwege moeilijkheden, in de hoop een beter leven in Nederland op te bouwen.” Hij woonde in Jemen met zijn ouders, zijn broer en zus. Hij is alleen vertrokken, ergens rond augustus en ongeveer drie maanden onderweg geweest voordat hij hier in Nederland aankwam. Hij is hier nu sinds november.

In Jemen had hij zijn school al afgerond. Hij is een slimme jongen. Dat hadden zijn vrienden ook snel door. Hij hielp hen altijd op school met leren. “Iemand helpen, maakt me aan het lachen, dat doet me goed.”

Omdat het druk is hier op Curio, kan hij pas vanaf januari echt hier in Nederland naar school. Maar dat weerhoudt hem er niet van om nu al aan de slag te gaan met de taal. In Jemen heeft hij, naast het summiere Engels wat hij op school kreeg, zich in zijn vrije tijd deze taal eigen gemaakt. Daar heeft hij nu veel voordeel van. Hij helpt ook het COA met vertalingen in gesprekken, als ze er niet uitkomen.

In Jemen ging hij er vaak op uit met zijn vrienden. Voetballen, playstation spelen, fietsen. Het is een erg sportieve jongen. Als hij nu in Oosterhout weleens naar het centrum gaat, dan gaat hij graag hardlopend. In Jemen zwom hij ook veel. Naast al deze bezigheden houdt hij ook erg van koken. Zijn favoriete gerecht is Mendi, vlees met rijst en groenten, zoals tomaat en paprika.

Hij houdt erg van auto’s. Ook al heeft hij er zelf geen en is hij nog niet op leeftijd voor het hebben van een rijbewijs, het kijken naar auto’s is een van zijn hobby’s. Zijn favoriete merk: Mercedes.

Hij heeft één grote droom en dat is piloot worden. “Ik hou van vliegtuigen en van de lucht. Ik hoop echt dat ik deze opleiding kan gaan doen hier in Nederland.” Zijn plan B is de wens van zijn moeder vervullen, namelijk dokter worden.

Naast alle vreugde over het feit dat hij nu in Nederland is, is er ook het verdriet en gemis van zijn familie. Daar is hij regelmatig erg treurig over. “Ik weet ook dat ik er niet te lang in moet blijven hangen. Ik zoek dan mijn vrienden op hier om uit mijn verdriet te kunnen stappen.” Wat hij voor ogen houdt en ook andere jongeren aanraad is: “Don’t give up! Als je iets wil, doe het! Alles is mogelijk!”

Op een dag wil hij terug naar Jemen om zijn familie en vrienden te bezoeken. Misschien wel achter het stuur van een vliegtuig. Maar zijn toekomst ziet hij hier in Nederland.