Zeker, hij was een topdrummer. Kreeg les van Toon Oomen en studeerde summa cum laude af aan het conservatorium in Rotterdam en ging er, ook in Tilburg, meteen les geven. Speelde bij de Frits Bayens Big Band, bij het trio met Rob van Bavel en Marc van Rooij (jazeker, als mijn opvolger – kon ze niet meer bijhouden), in de band van Noud Koevoets en zijn roem èn kunde snelden hem vooruit. Bassist Heijn van der Geyn introduceerde hem bij Toots Thielemans en tja, toen ging het opeens heel hard.

Van Oosterhout (gewoon Koningsdijk hè) werd een veelgevraagd drummer. Hij had er een bloedhekel aan als zijn vader zei: ‘Zo, ga je weer naar je werk?’ Zo wou Hans dat dus niet zien.

Businessclass

In de jaren negentig behoorde hij tot het kwartet van Philip Catherine en het trio van Nathalie Loriers. Als lid van het trio van Karel Boehlee speelde hij regelmatig met Toots Thielemans. Hein van de Geyn haalde hem als lid van zijn band Baseline, waar hij ook werkte met John Abercrombie. Verder trad hij op met Ralph Moore, Nat Adderley, Bob Malach, Viktor Lazlo, Rick Margitza, Denise Jannah, Dee Dee Bridgewater, Madeline Bell, Kenny Wheeler, Gary Burton, Benny Golson, Magic Malik, Red Holloway, James Moody, Nelson Veras, Harmen Fraanje, Jesse van Ruller, Deborah Brown, Dee Daniels, Dr. Lonnie Smith, Pete King, Richard Galliano, Chico Freeman, Lionel Loueke, Anne Ducros, David Sánchez, Johnny Griffin, Randy Brecker, John Scofield en Gino Vannelli. Het zal de liefhebber van het Nederlandstalige genre niks zeggen, maar Hans vloog businessclass over de hele wereld.

In 1998 werd hij verkozen door het tijdschrift Belgium Jazz Magazine tot de beste jazzdrummer. Hij speelt op meer dan honderd cd-opnamen als sideman, onder meer met Lee Konitz, Jacques Schwarz-Bart, Dick de Graaf, Olivier Hutman, Bobby Watson, Ivan Paduart, Gino Vanelli, Cor Bakker, Spike Robinson, David Linx, Mark Murphy, Jack van Poll, Michel Herr, Sal La Rocca en Vaya Con Dios. In die laatste band werd Han Wouters zijn opvolger.

Boer

Die twee kenden elkaar natuurlijk ook al lang. Heel lang geleden hadden wij een soort-van-sportclubje: Van Oosterhout, Wouters, bassist Henk de Laat en nog zo wat van dat ‘ongeregeld’. Elke maandag iets anders: Sauna, hardlopen of een gymzaaltje huren. Daar speelden we dan trefbal. Alleen zonder bal maar met die houten knotsen. De valmatjes waren ons schild, mooier kon niet. Ging Hans ‘ringzwaaien’, meters hoog en flikkerde hij net naast die dikke valmat. Na afloop de Klappijstraat in en aan het begin ervan liet hij een enorm boer, die je – mits de wind goed stond - tot in Dommelbergen kon horen.

Hij was en bleef dus gewoon een Wosterouter, wat er ook gebeurde. Op enig moment kreeg hij de ziekte van Parkinson, beetje familiekwaal, gevolgd door Alzheimer. Een jaar of twee geleden brak hij bij een val ook nog zijn heup en kwam daarna niet meer uit het verpleeghuis. Enorm leuke kerel en die geweldige lach staat op veler harde schijf gebrand.

evr

(foto Codarts Rotterdam)