Een stoet van dames trok zaterdagmiddag met Collega en Collega door het centrum. “Die zijn te oud om Sara te zijn”, vond iemand op een terras. Tja, die had het goed gezien, want het waren allemaal Rebecca’s. Dames met bouwjaar 1965 en ze hadden weer veel lol met z’n allen, net zoals tien jaar geleden bij hun Saradag.

Geen wonder dat er maar liefst 34 dames enthousiast reageerden op de oproep van de organisatie van deze Rebeccadag die voor de tweede keer werd gehouden. Ja, ze waren allemaal weer wijzer geworden, met nog wat rimpeltjes erbij na “60 jaar leven, lachen en liefde” zoals medeorganisator Helga dat omschreef in haar welkomstwoord.

Frikandellen

Sommigen kenden elkaar nog van de lagere school, zoals de Hertog Jan-school in Slotjes-West. Verdwenen. Net zoals de V&D, die ooit op de Bredaseweg startte, en basisschool de Hobbit waar nog enkele Rebecca’s les hadden gegeven. Veel herinneringen werden er al opgehaald tijdens de koffie met gebak in Theek 5. En tijdens de hilarische tocht met Collega en Collega. Zoals gebruikelijk verkochten die veel ‘gebakken lucht’ tijdens hun komische act met nog enkele onbekende Oosterhoutse wetenswaardigheidjes. Na het verhaal bij de Febo over ‘eerst eten’ werden frikandellen uitgedeeld. “Dat is lang geleden,” klonk het her en der. Want op deze leeftijd lijkt niet alleen elk pondje door het mondje te gaan, maar ook als je er alleen maar met het oogje naar kijkt.

De kinderen zijn nu (bijna allemaal) wel het huis uit en er waren zelfs al wat (bonus)oma’s. Hoe het was om 60 te zijn? “Ik weet nu onderhand wel wat ik wel en niet wil,” zei Laura Berende. Dat betekende genieten van het leven en vooral doen wat je zelf wilt, zoals bijvoorbeeld een andere baan zoeken. Ook andere Rebecca’s hadden recent een carrière-switch gemaakt naar een totaal ander werkterrein. “Nu of nooit,” meenden ze, want dat pensioen laat nog wel even op zich wachten.

Polonaise

Vervolgens trok de stoet naar café de Stapmolen om verder bij te kletsen, te borrelen, feesten en in polonaise door de zaak te lopen. ‘Why tell me why’ van Anita Meijer werd meegebruld. “We zijn nog naar haar optreden geweest in het Kerkepadje,” aldus een Rebecca. In 2015 gingen sommige Sara’s na het officiële programma nog verder en dansten ze tot in de kleine uurtjes in discotheek Fever. Maar ja, ook die is geschiedenis. Dit keer was het programma rond 18.00 uur afgelopen. Enkele dames bleken die avond nog naar de voorstelling van de Bee Gees Forever te gaan, ook al jeugdsentiment.

CC