Na een succesvol concert in de Stadstuin in september leek het fotograaf Gerard Kievits een leuk idee om de daar optredende Oosterhoutse muzikanten eens onder de loep te nemen. Afkomst, talent, omgeving hebben allemaal invloed op het uiteindelijke resultaat: Een leven door en vooral vol met muziek. Dit keer Ron Kempees.

Uit een gezin van zes kinderen kwam Ron Kempees op twaalfjarige leeftijd vanuit Zeeland naar Noord Brabant en dan meer specifiek: Oosterhout. Het werd een interessant gesprek en hopelijk dat zijn inzichten en beweegredenen toch via de antwoorden op de inmiddels bekende 12 vragen over zullen komen. Voor mij vaak verrassende antwoorden maar eigenlijk logisch omdat we zulke verschillende wegen in die gedeelde liefde: muziek, bewandeld hebben. Dat houdt de mens boeiend. (Noud Koevoets)

Kom je uit een muzikaal gezin / familie? En van wie uit je directe omgeving kreeg je inspiratie?

Mijn ouders waren muzikaal en enkele van mijn broers en zussen bespelen ook een instrument. In de familie werd en wordt muziek gemaakt. Mijn ooms hebben mij het meest geïnspireerd naast de kerk muziek, in het bijzonder het orgel waar ik op zondag, tijdens de mis graag naar luisterde.

Kwam de keuze voor het instrument dat je later bent gaan bespelen geheel uit jezelf?

De keuze om muziek te maken kwam uit mezelf en dat ik gitaar ben gaan spelen lag min of meer voor de hand. Immers iedereen, o.a. mijn ooms speelde toen gitaar.

Wat was je eerste echt professionele gitaar?

Mijn eerste gitaar, althans het leek erop, heb ik gemaakt toen ik een jaar of 11 was, klinken deed het niet maar het gevoel was geweldig. De eerste serieuze gitaar was een Symphony gitaar, volgens mij van de Nederlandse firma Egmond, die ik voor 10 gulden kocht met het geld dat mijn vader mij had voorgeschoten. Helaas waren er een aantal stemknopjes kapot maar met behulp van de gereedschapskist waaruit ik een combinatietang viste, kon ik hem toch nog redelijk goed gestemd krijgen.

Wat vind je van deze stelling: “Het is altijd beter meteen een gedegen professioneel begeleide opleiding te volgen dan zelf maar wat aan te klungelen”.

Beiden zijn belangrijk. Het is niet of /of maar en/en. Natuurlijk is het nodig om kennis te verwerven en vaardigheden te ontwikkelen maar het gaat er volgens mij om wat je er vervolgens mee doet.

Vond je West Brabant en in het bijzonder Oosterhout een goede plek om je talenten op muziekgebied te ontwikkelen?

Zo goed als iedere andere plaats, ik ben er niet van afhankelijk. Het zelf vinden van antwoorden op de vragen en oplossingen voor de problemen die je tegenkomt in je ontwikkeling is voor mij essentieel en die vindt je niet altijd in Oosterhout.

Aan wat voor soort collega muzikanten ergert U zich het meest?

Je ergeren aan iets of iemand lijkt mij niet zo gezond. Wanneer er muziek gemaakt wordt op wat voor niveau dan ook ben ik al blij. Maar wat ik wel jammer vind, zijn de bezuinigingen en keuzes van de opeenvolgende kabinetten en sommige mensen daarin die ze menen te moeten maken aangaande de culturele sector.

Hoe zou je jezelf willen positioneren? Percentage puur talent tegenover simpelweg hard werken op ergens te komen….

Ook nu vind ik dat beiden nodig zijn maar belangrijk is het om contact te blijven houden met wat je inspireert en je bereidheid om hiervoor de nodige inspanningen te doen.

Zijn er wellicht op muziekgebied toch nog onvervulde wensen / frustraties?

Iedere dag wens ik dat mijn antennes goed staan afgesteld zodat ik de binnenkomende inspiratie op papier kan zetten, tot klinken kan brengen en het vervolgens weer los te laten. Het is soms frustrerend als dit op zich laat wachten of als de energie stagneert.

Wat was de meest memorabele samenwerking met een beroemdheid?

Enkele meesters heb ik ontmoet en me met hen verbonden gevoeld. Ik heb met ze gesproken, visies uitgewisseld maar ik heb vooral geluisterd naar wat mogelijk is om musicus te zijn en van hen geleerd om vervolgens mijn eigen weg weer te bewandelen.

Wat denk je dat het belangrijkste is voor een muzikant om zich te realiseren en eventueel eigen te maken?

Het belangrijkst vind ik dat je je eigen weg gaat, een eigen visie ontwikkelt en trouw blijft aan wat je het meest dierbaar is.

Welke muziekstijlen spreken je het meeste aan?

Dit is lastig te zeggen: Voor mij zijn dit alle muziekstijlen waarin dat zit waarom ik überhaupt musicus ben geworden. De muziek kent vele verschijningsvormen.

En tenslotte: Wat is het meest bijzondere wat je in je actieve loopbaan als muzikant hebt meegemaakt? Een leuke anekdote mag altijd natuurlijk.

Het meest bijzonder vind ik als mensen bereid zijn te luisteren naar de ideeën die ik heb, mijn visie op muziek en als er sprake is van communicatie over dat wat ons verbindt, namelijk de liefde voor muziek.