Na een succesvol concert in de Stadstuin in september leek het fotograaf Gerard Kievits een leuk idee om de daar optredende Oosterhoutse muzikanten eens onder de loep te nemen. Afkomst, talent, omgeving hebben allemaal invloed op het uiteindelijke resultaat: Een leven door en vooral vol met muziek. Dit keer Kees Ernst.

Kom je uit een muzikaal gezin / familie? En van wie uit je directe omgeving kreeg je inspiratie?

Eigenlijk ben ik door mijn beide ouders geinspireerd. Moeder zong altijd en overal en dat vaak samen met haar zussen en andere familieleden en dan vooral het “populaire repertoire” terwijl mijn vader een prima accordeonist was, reden ook waarom ik naar mijnheer van Bommel werd gestuurd voor accordeonles. Toen ik aangaf eigenlijk liever gitaar te willen spelen was er ook in “no time’ een gitaar in huis. Maar het lidmaatschap bij drumband st.Jan hoorde er bijvoorbeeld ook bij. De muziek via de radio van o.a. Cliff Richard en the Shadows en later de Beatles deden uiteraard de rest.

Kwam de keuze voor het instrument dat je later bent gaan bespelen geheel uit jezelf?

Mijn broer Johan en ik zongen ‘s avonds in bed al samen allerlei liedjes en dat moest natuurlijk ook begeleid worden. (De buren zullen weleens gedacht hebben….)

En de populaire muziek was een niet te missen bron van invloed voor wat betreft de keuze voor gitaar.

Wat was je eerste “echt professionele” gitaar?

Wat dat betreft deden zeker ook The Birds een duit in het zakje: Na aanvankelijk een 6-snarige Rickenbacker gitaar gekocht te hebben bij Dirk Witte in Amsterdam vond ik daar niet de sound in die ik zocht. Ze waren daar gelukkig zo genereus om hem voor een twaalfsnarig exemplaar om te ruilen met wat bijbetaling.

Wat vind je van deze stelling: “Het is altijd beter meteen een gedegen professioneel begeleide opleiding te volgen dan zelf maar wat aan te klungelen”.

Voor het verder komen op (en begrijpen van) je instrument misschien een gedegen opleiding maar er zijn voorbeelden te over van beroemde muzikanten die geen noot kunnen lezen en het ook met “vallen en opstaan” geleerd hebben. Wij gingen bij Wim van Tilburg over de schutting hangen om naar de repetities van The Tuney Strings te luisteren en natuurlijk optredens van The Watts bezoeken.

Vond je West Brabant en in het bijzonder Oosterhout een goede plek om je talenten op muziekgebied te ontwikkelen?

Een springplank zoeken zou wellicht beter geweest zijn ergens nabij de randstad maar er staat zoveel tegenover. Vrienden gemaakt die deel uitmaakten van aanvankelijk RAM, Get Back en later natuurlijk The Grapes. En waarvan er al weer enkelen zijn overleden, zoals Johan Pijpers, de sologitarist van The Grapes Jan Scherders en Stan Seremak.

Aan wat voor soort collega muzikanten ergert U zich het meest?

Daar heb ik me nooit zo mee bezig gehouden. Misschien toch iets niet voorbereid hebben voor een repetitie wat aanvankelijk wel de afspraak was.

Hoe zou je jezelf willen positioneren? Percentage puur talent tegenover simpelweg hard werken op ergens te komen….

Ik rommelde maar wat aan en het zingen ging eigenlijk vanzelf. Misschien ben ik op sommige momenten wel een beetje (te) lui geweest. Dat stemgeluid was er toch wel.

Zijn er wellicht op muziekgebied toch nog onvervulde wensen / frustraties?

Misschien dat ik een leuk kerstnummer dat ik eind jaren zeventig geschreven heb nog wel eens goed zou willen opnemen. (Bij deze uitgenodigd, Kees.) En ooit eens een “Crooner' nummer doen met begeleiding van een bigband.

Wat was de meest memorabele samenwerking met een beroemdheid?

Het was leuk de Bussel concerten met Peter Tetteroo (van de T-Set) en Rudy Bennett (The Motions) te mogen doen. Een optreden op een avond met o.a. ook David Garrick (Dear Mrs. Applebee) resulteerde in een uitnodiging voor een Europa tournee maar daar hebben we (misschien achteraf spijtig) van afgezien.

Wat denk je dat het belangrijkste is voor een muzikant om zich te realiseren en eventueel eigen te maken?

Dat zal voor iedereen weer verschillend zijn, naargelang datgene wat je ermee wilt bereiken.

Welke muziekstijlen spreken je het meeste aan?

Misschien verrassend: Crooner muziek en dan met name Frank Sinatra en zeker de latere Beatles, Crosby Stills & Nash en the Beach Boys. Echter rondom muziek hangen zoveel meer emoties: Een nummer zoals “Jungen, komm bald wieder” van

Freddy Quinn, brengt me moeiteloos terug bij sferen en gebeurtenissen van vroeger.

En tenslotte: Wat is het meest bijzondere wat je in je actieve loopbaan als muzikant hebt meegemaakt? Een leuke anekdote mag altijd natuurlijk.

De optredens in Liverpool blijven natuurlijk een unieke ervaring wat mij betreft, al is de a capella zang op “Hey Jude” met het publiek in Duitsland toen alle stroom uitviel me zeker ook bijgebleven. Geen hand voor ogen zien maar wel doorzingen!