Na een succesvol concert in de Stadstuin in september leek het fotograaf Gerard Kievits een leuk idee om de daar optredende Oosterhoutse muzikanten eens onder de loep te nemen. Afkomst, talent, omgeving hebben allemaal invloed op het uiteindelijke resultaat: Een leven door en vooral vol met muziek. Dit keer met John Mathon.

Kom je uit een muzikaal gezin / familie? En van wie uit je directe omgeving kreeg je inspiratie?

Jazeker, vader speelde, hoe kan het ook anders in die lang vervlogen tijd, mondharmonica. Als er dan een nieuw model bij Piet Joosten in de etalage lag, kon hij de verleiding niet weerstaan. Datzelfde voltrok zich toen hij een heus Hammond orgel met Leslie box kon kopen. Dat kwam redelijk centraal in de huiskamer te staan en om het e.e.a. nog completer te maken, timmerde hij uiteindelijk een heel podium in de schuur waar de diverse instrumenten uitgestald werden. Als timmerman draaide hij daar zijn hand niet voor om.

Kwam de keuze voor het instrument dat je later bent gaan bespelen geheel uit jezelf?

Mijn vader schafte ook een trommeltje en bekkens aan voor mij, terwijl mijn tweelingbroer orgel speelde en zich op een zelfgemaakte gitaar bekwaamde. Mijn oom, Johan Mathon die de drummer bij Eastwood was destijds, is zeker een groot voorbeeld voor mij geweest. Diverse optredens van zijn band gezien destijds. En dicht bij waar wij woonden, konden we al gauw onze kunsten vertonen zoals in de vroegere Micri Bar tegenover waar wij woonden (De Micri bar aan de Pastoor Bresser straat is een uitgaans gelegenheid waar in het weekend evenveel politie wagens stonden als stoeptegels lagen) en zeker ook Cafe ‘t Zonneke op de Zandheuvel waar wij met ons commercieel repertoire prima terecht konden.

Wat was je eerste “echt professionele” drumstel?

Nou moet ik effe diep graven maar een fel oranje gekleurde drumstel dat luisterde naar de naam “Kings Student” was mijn eerste set in elk geval. Moeder zorgde voor glitterblouses en pa ging in de eerder genoemde cafe’s met de pet rond. Dus daarna kwamen al gauw merken zoals Tama en Sonor binnen bereik.

Wat vind je van deze stelling: “Het is altijd beter meteen een gedegen professioneel begeleide opleiding te volgen dan zelf maar wat aan te klungelen”.

Ik ben toch wel blij tips van Toon Oomen en Marc Stoop te hebben gekregen. Een goede shuffle slaan, heb ik van Marc geleerd. Daar er altijd wel muziek in huis klonk, kwamen de ideeën om iets uit te proberen vanzelf tot mij. Dat was heel divers: Naast The Cats ook Soul nummers (Percy Sledge) en Oscar Harris o.a.

Vond je West Brabant en in het bijzonder Oosterhout een goede plek om je talenten op muziekgebied te ontwikkelen?

We hadden zoals al gezegd, diverse gelegenheden om onze kunsten te vertonen en met de all round band Scrabble, met o.a. Richard Seekles en Carlo Haarbosch, kwamen we uiteraard buiten de gemeentegrenzen. Dan was daarnaast Cafe De Pub ook een uitgelezen gelegenheid om andere bandjes te beluisteren en onszelf daarmee een beetje te vergelijken. Soms natuurlijk nog wel wat werk aan de winkel. En ik had daarnaast natuurlijk ook mijn werk in Geertruidenberg door de week.

Aan welke muzikante erger je je het meest?

Ik wil graag serieus repeteren en daar deed niet altijd iedereen aan mee: Geen voorbereiding voor de repetities doen – en thuis niet oefenen.

Hoe zou je jezelf willen positioneren? Percentage puur talent tegenover simpelweg hard werken op ergens te komen….

Tot op de dag van vandaag probeer ik toch nog regelmatig even te oefenen en dan houd ik daarbij zeker ook rekening met de buurt dus vaak beperkt tot een uurtje spelen. Dat heb ik wel nodig om een beetje op niveau te blijven. Toch een combinatie van?

Zijn er wellicht op muziekgebied toch nog onvervulde wensen / frustraties?

Ik heb allerlei muzieksoorten en stijlen mogen spelen met diverse mensen en heb daarvan genoten. Dat loopt van Country tot Rock tot zelfs een line dance band waar ik momenteel deel van uitmaak. Iemand als Richard Seekles met een goede Neil Young stem zorgde daarnaast bijvoorbeeld ook weer voor aandacht voor symfonische Rock. Mijn werk naast de hobby muziek heb ik toch altijd voorop gesteld al hoop ik muziek te kunnen blijven maken. Veel plezier beleefd aan de samenwerking met diverse Oosterhouters zoals o.a. Stan Seremak en Kees Wagtmans.

Wat was de meest memorabele samenwerking met een beroemdheid?

Toch de Bussel concerten met The Grapes natuurlijk. Daar heeft Kees Ernst al het e.e.a. over gezegd.

Wat denk je dat het belangrijkste is voor een muzikant om zich te realiseren en eventueel eigen te maken?

Voor mij als drummer toch tempovastheid en een goed geluid. Al moet je het soms doen met een drumstel dat al klaar staat…. (ook wel weer handig)

Welke muziekstijlen spreken je het meeste aan?

Lastig aan te geven. Ik ben altijd wel nieuwsgierig geweest naar wat er in de diverse stijlen van muziek van een drummer gevraagd wordt.

En tenslotte: Wat is het meest bijzondere wat je in je actieve loopbaan als muzikant hebt meegemaakt? Een leuke anekdote mag altijd natuurlijk.

Als drummer zit je wat meer achteraan op het podium maar net bij een set in Liverpool met The Grapes schoof het drumstel bij iedere klap op het pedaal een stuk naar voren. Zo werd ik toch nog eens een keer “John, the Front Man”.