Zijn eerste echte draaiorgel kocht hij op zijn vijftiende van de familie Roos en daarmee liep hij rond in wijken van Rotterdam. Met hen liep hij ook al elk weekend en elke vakantie mee. “Ik ben geboren met orgels”, lacht hij. “Opa, de vader van mijn moeder, draaide al rond Den Haag. Mijn vader speelt accordeon maar heeft zichzelf geleerd om orgelboeken te schrijven. Die gaan overigens de hele wereld over. Opa kocht zijn boeken en zo leerde hij mijn moeder kennen. Het orgel zit er dus van kinds af aan in. Waar vriendjes met autootjes speelden pakte ik de figuurzaag en bouwde en beschilderde de voorkant van een orgel.”

Jan Bekker is 45 jaar en 25 jaar geleden kreeg hij in Oosterhout zijn eerste vergunning. Carnaval in Dorst was zijn eerste middag. Op Facebook kreeg hij daarvoor bijna 800 likes, maar ook waren bloemen, wijn en geurtjes zijn deel. Jan de Orgelman is een graag geziene gast, mede doordat hij altijd vrolijk is en lekker staat te swingen op de muziek.

School was niks voor hem. “Het advies was meubelmaker, maar het werd schilderen, want dan kon ik mijn eigen orgels onderhouden. Vroeger stond ik op zaterdag op Zuiderhout en woensdags in het centrum. Maar omdat de winkels vaak de hele week open zijn werd het minder druk op Zuiderhout, nu draai ik in het centrum, in Waalwijk en in Made. Drie halve dagen dus.” De opbrengsten lopen langzaam wel terug, omdat weinig mensen nog contant geld op zak hebben. Hij hoeft er ook niet van te leven. “Nee joh, ik heb een isolatiebedrijf, orgels zijn mijn hobby en dat moet het ook wel zijn. En dat centenbakje hoort er gewoon bij. Je moet er toch ook niet aan denken dat mensen in de rij staan voor de pinautomaat. En het is ook niet zo dat ik bij weer en wind buiten sta, want als het regent ga ik gewoon niet. De orgels zijn van hout hè.”

In Oosterhout heeft ie zeker vijf koffie-adressen. Sinds 2018 neemt hij om de week ook het Abrahamorgel mee als opvolger van Leo van der Pluijm. “Dat orgel heeft een stuk of 50 liedjes, maar een van mijn andere orgels heeft er wel 2.200, allemaal door mijn vader (74) gemaakt. Langzaam breiden we het repertoire van het Abrahamorgel uit.” Voor dat orgel betaal ik maandelijks een soort huur aan de stichting die het beheert. Dan heb je het dus over een hele echte hobby. “Op naar de volgende 25 jaar”, besluit hij.

evr