Zoonlief organiseerde in Utrecht een centrale training armpie-drukken, in goed Nederlands arm-wrestling. Zijn (jaja, zelf opgericht) club telt inmiddels meer dan 50 leden. Die training werd bezocht door dik 75 armworstelaars uit heel het land. Onder hen ook de Nederlands kampioen Meindert Nentjes. “Het gaat om techniek, kracht en conditie. Kom je op één van die vlakken tekort dan verlies je”, zei hij. Thuis heeft hij een soort SM-kamer met allerlei attributen om zichzelf te trainen. “Is prima voor een heleboel dingen, maar dan mis je wel de interactie natuurlijk.” Ondergetekende mocht het een keer tegen hem proberen, maar zijn bovenarmen zijn ongeveer even dik als mijn bovenbenen. Dat werd dus niks. Ja, irritant natuurlijk, dat wel.

Al even irritant waren onderweg die infantiele reclames om vooral toch te adverteren bij de STER, een zogenaamde podcast. ‘Niet duur en mijn zaak loopt sindsdien als een trein’, zegt er dan een. Ik denk dat ik de radio al even hard af ga schaffen als de televisie. Vermoedelijk ben ik dan ook niet de enige die het zonder radio doet, best wel modern eigenlijk.

Wat weer wèl meeviel was de weg naar Utrecht. Wat een feest om daar te rijden zonder al die vrachtwagens. Die moeten nou allemaal kilometers omrijden, dus uiteindelijk gaat dat ons wel weer geld kosten. Maar voorlopig hebben we (en zeker de forenzen) er lol van, zoveel is zeker.

evr