Het Nederlands Kampioenschap voor de jeugd in Venlo kende afgelopen zaterdag (13 juni) een dag vol strijd, spanning en mooie prestaties. De renners en rensters kregen onderweg te maken met stevige wind in de ochtend, af en toe een bui en een parcours waarop vooral de klim het verschil maakte.

In de loop van de middag knapte het weer gelukkig wat op, maar gemakkelijk werd het nergens. Juist onder die omstandigheden lieten de jeugdrenners zien wat ze in huis hebben.

In de categorie MU9 kwam Mels van Mook in actie. Hij moest helemaal achteraan starten, maar liet zich daardoor niet uit het veld slaan. Meteen na de start reed hij sterk naar het middenveld en gaandeweg wist hij nog een aantal renners achter zich te laten. Dat leverde hem uiteindelijk een keurige 9e plaats op, een resultaat waar hij met recht tevreden op mocht zijn.

Bij de MU10 stonden meerdere renners aan de start. Morris van Miert beleefde een uitstekende koers en zorgde voor het JEGG-SKIL-DJR hoogtepunt van de dag met een prachtige 3e plaats. Met 36 deelnemers aan de start stond hij op de eerste startrij en was direct goed vertrokken. Morris reed een attente en gecontroleerde wedstrijd, handhaafde zich knap in de kopgroep en verteerde de lastige klim sterk. In de sprint moest hij uiteindelijk net iets toegeven, maar met een fantastische bronzen medaille bekroonde hij een ijzersterk NK.

Ook Lewis Janssen reed een nette wedstrijd. Hij was zichtbaar nerveus aan de start, maar ondanks die spanning was hij goed weg en reed hij een degelijke koers. Lewis kon zijn ritme goed vasthouden en kwam uiteindelijk als 26e over de streep. Een prestatie waar hij zelf erg tevreden over was.

Voor Ravi de Nooyer zat het in de loting niet mee, want ook hij moest van achteren starten. Na de start wist hij zich redelijk naar voren te werken, maar helaas kreeg hij te maken met technische pech, waardoor hij terugviel in het achterveld. Daar liet Ravi wel direct zijn vechtlust zien door nog de sprint naar de finish te winnen van een directe concurrent. Voor hem werd het vooral een leerzame en gezellige dag, ondanks de tegenslag onderweg.

In de categorie VU11 had Pien Uithoven op meer gehoopt dan haar uiteindelijke 9e plaats. Ze droomde vooraf van een beter resultaat, maar kwam in de wedstrijd al vroeg in de problemen. In de eerste ronde werd ze afgesneden, waardoor ze niet goed meer in haar koers kwam. Daarna lukte het niet om haar ritme te hervinden en speelde waarschijnlijk ook mee dat de benen zaterdag simpelweg niet top waren. Dat maakte de teleurstelling groot, maar ook zulke wedstrijden horen bij een kampioenschap.

MU12

De categorie MU12 was sterk bezet en leverde meerdere boeiende wedstrijden op. Sam van Miert reed een zeer sterke koers. Met maar liefst 53 renners aan de start en een vertrek vanaf de 5e startrij van de 7 moest hij zich eerst door het drukke veld naar voren werken. Dat deed hij indrukwekkend: al na twee ronden had Sam aansluiting bij de kopgroep. Vervolgens reed hij niet afwachtend, maar juist heel aanvallend. Na de afdaling plaatste hij een aanval om goed gepositioneerd aan de klim te beginnen, en toen het tempo later wat zakte, probeerde hij het in ronde drie opnieuw. Uiteindelijk bleef de kopgroep niet weg en draaide de wedstrijd uit op een massasprint met ongeveer 25 renners. Daarin hield Sam zich knap staande en finishte hij als 13e.

Ook Art Uithoven reed een attente wedstrijd, al moest hij dat wel vanuit de achtergrond doen. De klim bleek zwaar en net iets te selectief om er telkens goed overheen te komen. Toen er een grote kopgroep wegreed, miste Art de aansluiting en belandde hij in de groep daarachter. Met veel inzet en hard werken wist hij op de bel toch nog terug te keren, maar dat had veel krachten gekost. In de sprint zat er daardoor niet meer veel op, al keek hij uiteindelijk heel tevreden terug op zijn 13e plaats.

Faas van Mook kende juist een voortvarende start. Hij dook zelfs als eerste de bocht door richting de afdaling en wist die sterke openingsfase door te trekken tot aan de eerste klim. In het begin zat hij goed voorin, maar op de klim verloor hij uiteindelijk de aansluiting. Knap genoeg wist Faas nog terug te keren naar het peloton, maar opnieuw was het de klim die hem parten speelde. De tank raakte daarna te leeg om nog eens terug te komen, waardoor hij als 21e finishte. Over zijn klassering was hij niet helemaal tevreden, maar over zijn manier van koersen zeker wel.

Voor Mees Broeken verliep de wedstrijd in fases. Na een goede start verloor hij in de afdaling wat terrein, maar hij wist nog wel terug te keren. Op de tweede klim bleek het gat echter niet meer te dichten en reed hij de rest van de wedstrijd grotendeels alleen. Ondanks dat bleef hij knokken tot het einde en sprintte hij zijn koers netjes uit. Mees werd 47e, maar had vooral veel plezier gehad en was blij met zijn wedstrijd.

Bij de MU13 reed Ethan Janssen een koers waarin meer had gezeten. Hij zat goed in het peloton en leek klaar om in de wedstrijd verder op te schuiven. Tijdens de koers ontstond er echter onrust in het peloton door een valpartij, die Ethan gelukkig maar net wist te ontwijken. Op een schaafwond op zijn been na bleef de schade beperkt, maar het incident maakte hem begrijpelijk wat voorzichtiger. Daardoor kon hij zich minder goed op de wedstrijd richten dan hij had gewild. In de massasprint eindigde Ethan uiteindelijk als 38e van de 58.

In de categorie VU13 liet Trisha Baah zien dat ze goed mee kon op dit niveau. In de eerste vier ronden reed ze mee in de eerste groep, samen met onder anderen Emmie Veneman. Later moest Trisha op de klim echter een gaatje laten vallen. Daarna reed ze nog vier ronden solo, een prestatie die veel doorzettingsvermogen vergde. Aan het einde wist ze zelfs nog een meisje te dubbelen en kwam ze als 16e van de 30 over de finish. Een sterke en karaktervolle wedstrijd.

Het NK in Venlo was daarmee een dag met alles erop en eraan: wind, regen, een zwaar parcours, aanvallen, teleurstellingen, leerzame momenten en mooie uitschieters. Van de knappe bronzen medaille van Morris van Miert tot de sterke inhaalrace van Sam van Miert, en van de vechtlust van Mels, Ravi, Faas, Art en Mees tot het doorzettingsvermogen van Pien, Trisha, Ethan en Lewis — iedere renner en renster had zijn of haar eigen verhaal.

Onder wisselende omstandigheden en op een selectief parcours hebben alle jeugdrenners zich van hun beste kant laten zien.

Beeld en tekst: Han Jansen | JEGG-SKIL-DJR