Wilhelmina’26 troeft VVO af

Op het winderige sportpark van Wihelmina’26 in Wijk en Aalburg aan de oever van de Afgedamde Maas werd VV Oosterhout zaterdagmiddag eenvoudig aan banden gelegd. Scheidsrechter van dienst de heer Vink floot over het algemeen een foutloze wedstrijd. De eerste helft een Wilhelmina’26 dat beter in de wedstrijd zat toch ook geen potten kon breken. VV Oosterhout kon hier op een paar vrije trappen na helemaal niets tegenover stellen. De eerste 45 minuten verliepen daardoor futloos en smakeloos 0-0. In de tweede helft een voortzetting van de eerste met dien verstande dat Wilhelmina’26 het betere van het spel kreeg en in de 55ste minuut uit een hoekschop op voorsprong kwam. Rowen Polman werkte de bal achter Brian Mateijsen 1-0. In de 63ste minuut was het voor Wilhelmina’26 weer raak Kevin van Pelt kopte een voorzet van rechts diagonaal onhoudbaar achter Brian. Dennis de Bruijn wisselde een aantal spelers en liet Raf de Vetter , hij viel prima in, debuteren in de hoofdmacht van VV Oosterhout. De resterende probeerde VV Oosterhout nog aan te vallen helaas voor het team kwamen ze niet verder dan een gekeerde inzet op de doelman van Wilhelmina’26. Na 90 minuten stond er een terechte overwinning voor de thuisploeg op het scorebord. Volgende week vrij in verband met Pasen. Zaterdag 11 april de thuiswedstrijd tegen DESK die met de huidige vorm met vrees tegen moet kan worden gezien.

JO11-4 onderuit bij Europees debuut

Aan de vooravond van een bijzondere zaterdag waren de zenuwen al goed voelbaar bij de kids van JO11-4 van VVO. Zaterdag stond de wedstrijd tegen Loenhout SK U11 uit België op het programma. Om 09.45uur werd er verzameld in het sponsorhome, zodat alle spelers nog even herinnerd konden worden aan het “plan” van de coach. Voor iedereen die nog niet weet wie de jongens en meiden zijn van de 11-4, even voorstellen: Abel, het kanon met een schot als Ronald Koeman. Boaz, de man die er altijd tussendoor frommelt en goed is voor veel doelpunten, A la Wout Weghorst. Boy, de linkspoot met altijd onnavolgbare acties en briljante goals, René van der Gijp. Cas, over de hele linkerflank overal inzetbaar en altijd een strijder, noem hem Edgar Davids. Evi, tactisch sterk en verdedigend een rots in de branding, Sherida Spitse in de dop. Fee, altijd op de juiste plek, altijd met volle inzet en lost alles voetballend op van achteruit, Stefanie van der Gragt. Fleur, overal inzetbaar en zeker in de goal met katachtige reflexen een parel, vergelijkbaar Daphne van Domselaar. Lev, power, strijd, kracht, onverzettelijk. Hij geeft nooit op en staat er altijd. Voorin, achterin, middenveld? Maakt niets uit, voetballen! Dirk Kuijt, naar die naam zou hij ook luisteren. Mahmoud, de man die enorm veel progressie heeft geboekt en er altijd is voor het team. Nergens te beroerd voor, zelfs een keer in de goal is geen probleem, onze Ronald de Boer. Mayson, de kilometervreter van het team, stofzuigt de hele boel schoon en komt geregeld voor de goal van de tegenstander. Iedereen heeft een Mark van Bommel nodig in het team en Mayson is de onze. Milo, komt het best tot zijn recht als keeper of voorhoedespeler, bijzondere combinatie? Niet zo bijzonder voor deze krachtpatser, als hij z'n tanden erin zet, komt niemand er nog aan. Is er vergelijkbaar materiaal van nu of vroeger van het Nederlands elftal? Als ik dan toch een naam moet noemen dan Denzel Dumphries maar. En dan hebben we nog Wout. Pas een paar maanden bij de groep, maar niet meer weg te denken uit het team. Als iedereen van het team je in de steek laat, staat Wout op. Zoek even wat beelden op van Wim Jonk en dan heb je daar je vergelijkingsmateriaal. Speciaal voor de gelegenheid in oranje tenue, was VVO klaar voor hun Europees debuut. Na een goede warming up onder leiding van captain Milo stonden om 10.30uur alle koppies strak voor de wedstrijd op een volgepakt De Contreie, thuisbasis van de mooiste club in Oosterhout (en omstreken). Eerst een foto gemaakt van het team en daarna de twee teams samen, om deze wedstrijd goed te beginnen en er een leuke, sportieve pot van te maken. Loenhout SK had voor de gelegenheid nog een klein presentje voor iedere speler van VV Oosterhout meegenomen, supervriendelijk en een teken van hoe de wedstrijd zou verlopen. Door een nieuw wisselsysteem, waarbij er door gewisseld werd, moesten de spelers een beetje wennen aan alle positiewisselingen, maar kwam VV Oosterhout helemaal niet slecht voor de dag. De eerste helft werd gekenmerkt door vrij veel kansen voor Loenhout SK en een sporadische uitbraak van Oosterhout. Prachtige reddingen van Fleur en ook Fee, die het tweede kwart de handschoenen had opgepakt, zorgden voor een minimale achterstand van 0-2. Ook het verdedigende werk van Wout, Evi, Mayson en Abel mogen we hier niet vergeten te vermelden. Kleine kansjes van Lev en Boy gingen er, mede omdat de wind een rol speelde, helaas niet in. Kennelijk was de coach van Loenhout SK niet tevreden in de rusten hadden de kids van Loenhout SK de opdracht gekregen om beter met de kansen om te gaan na rust. We waren de kleedkamer nog niet uit of de 0-3 en 0-4 lagen al in het mandje. Cas kwam daarna nog een keer goed door over links, Milo en Boaz gaven nog een keer wat extra en Mahmoud deed daar nog een schepje bovenop maar het mocht niet meer baten. Loenhout SK liep rap uit en ging richting dubbele cijfers. In het laatste kwart werden die dan ook aangetikt en besloot VVO een slotoffensief te forceren. Helaas bleef de eretreffer uit en eindigde het duel in 0-12. Na de wedstrijd werden zowel de spelers van Oosterhout, als die van Loenhout SK nog bejubeld door een grote hoeveelheid publiek (zowel van de thuis- als de uitploeg), waarvan ze allemaal een high five kregen. Snel douchen en omkleden, want na de wedstrijd werd door VVO nog een frietje met een snack geregeld voor alle kinderen (ook Loenhout SK werd verwend). Al met al was het Europees debuut, ondanks de nederlaag, een groot succes. Respect, vriendschap, plezier en saamhorigheid. Zo kan het ook op het voetbalveld en daar staan we voor! Op naar de volgende wedstrijd.