Afgelopen 25 april speelde Heren 1 van Z&PC De Warande de laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Een seizoen dat niet de boeken in zal gaan als een succesverhaal. Na een moeizaam jaar eindigt H1 onderaan en volgt degradatie naar de 3e klasse. De klasse waarin vorig jaar nog het kampioenschap werd gevierd en waarmee H1 dus één seizoen in de 2e klasse heeft gespeeld. Ach... wie weet staat er volgend seizoen weer een kampioensfeest op het programma, inclusief een legendarisch ritje met Cor in de Hummer.
Deze laatste wedstrijd stond gelukkig niet alleen in het teken van het resultaat, maar vooral van afscheid en waardering. Zo namen we afscheid van Paco, die zijn waterpolo avontuur inruilt voor zon, zee en strand op Curaçao. Jarenlang was hij een vaste waarde in het bad. Sterk, gedreven en goed voor de nodige mooie acties. Maar wat we misschien nog wel het meest gaan missen, is zijn oneindige glimlach en positiviteit. Paco, bedankt voor alles en heel veel succes daar.
Het absolute middelpunt van de avond was Bram. Aftredend voorzitter en voor één dag gepromoveerd tot “Grootste pupil van de week”. En dat nam hij serieus. Van de voorbespreking tot het inzwemmen en het inschieten van de keeper, Bram deed het allemaal. Zichtbaar gespannen, maar minstens zo enthousiast. Stiekem genoot hij van elke seconde. En ja... alsof het zo moest zijn, bleek zijn startkaart nog gewoon geldig. Dus daar ging hij. Het water in. Bram zijn optreden was ijzersterk. Met hier en daar nog wat ouderwets beukwerk en verrassend slimme acties liet hij zien het spelletje zeker niet verleerd te zijn. Bijna werd zijn inzet beloond met een doelpunt, maar de keeper lag helaas in de weg. Het enige wat een beetje ontbrak was de conditie... maar dat maakte het optreden misschien juist wel extra herkenbaar.
Na afloop nam aanvoerder Sjoerd het woord, en zoals we van hem gewend zijn ging dat met een mooie mix van humor en waardering:“Respect dat je het zo lang hebt volgehouden, want we weten allemaal dat een waterpoloclub leiden soms nog zwaarder is dan vier periodes vol tegenstanders die aan je liggen te trekken.” Hij haalde ook herinneringen op aan Bram als speler: “Je weet precies hoe het werkt. Beuken in het water, discussies met de scheids en daarna alles analyseren aan de bar alsof we net olympisch goud hebben gemist. En toch dacht jij: ik ga voorzitter worden...”. Volgens Sjoerd misschien wel de zwaarste positie binnen de club: “Eigenlijk de enige plek waar je nog minder rust krijgt dan in de midvoor.”
Maar tussen de grappen door klonk vooral veel respect. Want het voorzitterschap is niet altijd even dankbaar. Het is regelen, schakelen en soms lastige beslissingen nemen. Juist daarin heeft Bram zich de afgelopen jaren laten zien. Met meer trainers binnen de club, lagere contributie voor de jeugd en een toernooi dat weer leeft, heeft hij een stevige bijdrage geleverd aan de vereniging.
Bram, namens Heren 1, de gehele vereniging en jouw 2 waterpoloende kids bedankt voor deze onvergetelijke dag en vooral voor je jarenlange inzet voor de club. En wie weet... zien we je binnenkort toch weer terug in het water. Aan enthousiasme geen gebrek, nu die conditie nog.